Kapat

RÖGAR VE BÜZ MODÜLÜ

ŞEKİL VE RESİMLERİ GÖREMİYORSANIZ www.megep.meb.gov.tr ADRESİNDEN İLGİLİ MODÜLÜ AÇARAK İNCELEYEBİLİRSİNİZ.

1. RÖGAR YAPMAK
1.1. Rögarlar
1.1.1. Tanımı
Binaların 1–1,5 m dışından başlayarak şehir kanalizasyonuna veya özel süzme ya da
çürütme çukuruna ileten boru sistemine dış pis su tesisatı denir.
Hıfzısıhha (Sağlık) kanununun 245. maddesine göre şehir kanalizasyonu bulunan
yerlerde pis suyun kanalizasyona bağlanması zorunludur. Uygulamada yeterince
önemsenmediği görülen dış pis su tesisatının dikkatle ve özenle yapılması gereklidir. Bu
tesisatın görevini sürekli ve tam olarak yapabilmesi için kullanım ömrünün uzun olması
önemlidir.
Atık suları, pis ve yağmur suyu olarak ikiye ayırmak gerekir. Pis su tesisatı şehir
kanalizasyon şebekesine bağlanır. Yağmur suyu ise ayrı bir tesisatta toplanıp, şehir yağmur
suyu kanalizasyonuna bağlanmalıdır. Ancak Türkiye’ de pek çok yerde ayrı yağmur kanalı
olmadığından, yağmur suyu tesisatının da pis su kanalına bağlanması söz konusudur. Bina
içi yağmur ve pis su tesisatı ayrı olmalıdır.
Dış pis su tesisatı içerisinde büz borular, künk borular, dökme demir borular, sert PVC borular,
asbestli çimento borular, beton borulardan bir veya birkaçı ile rögarlar bulunmaktadır.
Rögar, toprak altından geçen kirli su borularının, kontrolü ile bina dışına döşenen beton borularda yön
değiştirmek ve boru akıntılarının eğiminin hesaplanan seviyede kalmasını sağlamak için yapılan toprak altı
bacasıdır (Resim 1). Resim 1: Rögar görünüşü
1.1.2. Özellikleri
Normal rögarlar 0,40 x 0,40 m boyutlarında yapılır. Derinlikleri artıkça genişlikleri de
artar. Düz döşenmiş, dış pis su tesisatı borularına yaklaşık olarak 30 mde bir rögar
yapılmalıdır. Esasen rögarların tüm boyutları proje hazırlık aşamasında belirlenmelidir
Rögarlar arası mesafe arzinini durumuna göre değişir. düz arasilerde 30 metre meyilli
arazilerde meyilin durumuna göre rögar mesafesi sık olur. (Şekil 1).
Kot farkı olan yerlerde ise dış pissu tesisatının eğimini artırmak yerine bağlantı
biçimini değiştirmek doğru olur (Şekil 2).
Tekniğine uygun yapılmış bir rögarın, pis ve kirli suları en çabuk ve sağlığa zarar
vermeyecek şekilde şehir kanalizasyonuna taşıması, hava, gaz ve suyu sızdırmaması gerekir.
Şekil 2: Eğimli arazilerde rögarların kademeli düzenlenmesi
1.1.3. Çeşitleri ve Kullanıldığı Yerler
Rögarlar yapılış sistemine göre açık ve kapalı rögar şeklinde ikiye ayrılır. Sular içinde
dökülüp veya giren ve sonra istenen yönde çıkıp giden rögarlara açık rögar denir. Bu
rögarlar bina dışı tesisatta kullanılır.
Kirli su borularının gelip geçtiği ve kapalı pik (döküm çelik) kontrol kapağının
bulunduğu rögarlara kapalı rögar denir. Bu rögarların içine hiç su dökülmez. Bina içine
yapılır. Bina içindeki yatay pis su tesisatı bağlantıları 10 m’yi geçerse ve tıkandığı
döşemeleri kırmadan sorunu gidermek için araya bir kontrol kapağı konur.
Rögarlar kullanılan malzemeye göre taş, tuğla, beton veya betonarmeden yapılır. En
iyisi betonarmeden yapılanlarıdır. Taş fazla yer kaplayacağı için tuğla ise su ve rutubete
dayanıklı olmadığı için tercih edilmez. Ağızları beton veya betonarmeden yapılan bir
kapakla kapatılır. Derin olanlarına inmek için yuvarlak demirden basamaklar yapılır.
Kullanma amacına göre pissu ve yağış suyu rögarları şeklinde iki çeşit olarak ve birbirinden farklı yapılır.
Pis su rögarında, pis su ve pislikler bir kanal içinden akar.
Böylece katı maddeler birikmemiş ve rahatsız edici kokuların meydana
gelmesi bir bakıma önlenmiş olur. Rögarın kapağı yerine
iyice oturmalıdır (Şekil 3). Kokuların etrafa yayılmamasının çok
önemli olduğu yerlerde çift kapak yapılması doğru olur.
Yağış suyu rögarlarında dipte kum ve çamurların birikmesi
için bir çukurluk bırakılır. Yağış sularının sürüklediği katı
maddeler burada birikir (Şekil 4).
Yağmur suları şehir kanalizasyonuna doğrudan bağlanmaz.
Birleşik sistemde yapılmış şehir kanalizasyon tesislerinde yağış
sularını kanala iletecek fakat kokuların etrafa yayılmasını
engelleyecek sifonlu bacalar yapılır (Şekil 5).
1.1.4. Görevleri
Rögarlar, borulara dirsek görevi yapmakta, birden fazla kolun birleşmesinde ve
temizleme bacası olarak kullanılmaktadır. Pis suyun çıkışı ve varış noktası arasındaki
farkının çok fazla olması durumlarında eğimi normal tutmak rögarın görevidir. Rögarın
görevini tam olarak yapabilmesi için içindeki birikintilerin zaman zaman temizlenmesi gerekir.
1.2. Rögar Çukurları
1.2.1. Tanımı
Projesinde belirtilen ölçülerine göre belirlenip, yapılacağı amaca göre değişik şekildeki
rögarlar için zeminde açılan çukurlardır. Açılacak olan rögar çukuru genişliğine dört taraftan
inen rögar duvarlarının ve kalıp malzemelerinin kalınlığı dahil edilmelidir.
Rögar çukurlarının derinliği 60 cm’ye kadar ise, rögarın ölçüsü 40 x 40 cm, 60 cm den
derin ise 60 x 60 veya 60 x 80 cm yapılır. Rögarların derinliği arttıkça genişlikleri de artar.
1.2.2. Çeşitleri ve Özellikleri
Pis su ve yağış suyu rögarları farklı özelliklerde olduğu için çukurlarında da
farklılıklar vardır. Pis su rögarlarının içerisinde su toplanmayacağı için pissu tesisat boruları
rögar çukuru tabanına gömülür. Bu nedenle pissu rögar tabanının eğimli açılmasında fayda
vardır (Şekil 3).
Yağış suyu rögarları içerisinde pis ve kirli sular toplanacağından rögar tabanında katı
pislikler ve çamurun birikmesi söz konusudur. Rögar çıkış borusu ağız kısmının çukuru
tabandan yukarıda açılmalıdır. Rögar giriş borusu ağız kısmının çukuru, çıkış borusu çukuru
ekseninden 5–10 cm yukarıda açılması gerekir. Yağış suyu rögar çukurunun tabanı düz
olmalıdır (Şekil 4).
Her iki rögar çukurunda taban toprağına su verilerek silindir veya tokmakla sıkıştırma
işlemi yaparak daha sonra meydana gelebilecek oturma veya çökmeleri engellemek
mümkündür (Şekil 8-9).
1.3. Rögar Kalıpları
1.3.1. Tanımı
Rögarların uzun ömürlü olması ve istenen görevi yerine getirmesi için beton veya
betonarmeden yapılmasında fayda vardır. Her iki yapı elemanının yapımı için kalıp sistemi
gerekmektedir. Rögarların projelerindeki biçimlerinde kalıcı olarak durmaları için geçici
olarak ahşap veya metalden yapılan yüzey kaplamalarına rögar kalıbı denir.
1.3.2. Çeşitleri ve Yapılışı
Görünen yüzleri sıvasız ve kaplamasız olduğu gibi bırakılacak düzgün yüzeyli beton
elde etmek istediğimiz için kalıp malzemesi de ona göre seçilmelidir. Rögar kalıpları beton
yükü taşımayacaktır. Sadece betonu sıkıştırma işleminden dolayı açılmaya karşı rögar
çukurunun çerisinden karşılıklı gergi kalasları ile destekleme yapılması gerekir. Toprak içine
döşenen pis su ve yağmur suyu borularının rögar içine denk gelen ağızları, kalıp yapımında
zarar görmeyecek şekilde ve düzgün olarak kalıp tahtaları ile çevrilmelidir.
Rögarların kapakları betondan yapılacak ise ölçülerine uygun kalıbı yapılmalıdır.
Rögar kapaklarının sızdırmaz ve taşıma emniyetli olmasına dikkat etmeliyiz. Sızdırmaz
olması, basınçsız bir akışla yağmur sularının rögara dolması sonucu rögardan dışarıya
olabilecek akışları önlemek ve kötü kokuların çıkmasını engellemek anlamına gelir (Resim
2). Taşıma emniyetli olması ise, yayaların ve araçların yapmış olduğu basınç kuvvetlerine
karşı koyacak şekilde dayanıklı olması anlamındadır (Resim 3).
Resim 2: Rögar kapağı Resim 3: Yol üzerindeki rögar kapağı
1.4. Rögar Yapım Kuralları ve Yapılması
Rögar yapımı için öncelikle gerekli olan malzemeleri, araç ve gereçleri (kazı işlemi
için; kazma, kürek, tokmak, el arabası vb, kalıp yapımı için; ahşap veya metal kalıp
malzemesi, çekiç, keser, çivi, testere, metre, su terazisi, metal kanca, kova, fırça, zift vb,
beton yapımı için; donatı, agrega, çimento, su, mala, mastar vb.) uygulama yapılacak olan
yere hazırlayıp getirmemiz gerekir (Bu malzeme ve araçlar hakkında detaylı bilgi için 10.
sınıf Beton, Sıvaya Hazırlık, Duvar, Ahşap Kalıp ve Betonarme Demir modüllerine bakınız).
Rögar yapımına çukur kazma işlemi ile başlandığı için, rögar yerlerinin projesine
uygun olarak belirlenmesi gerekir (Şekil 6).
Şekil 6: Mevcut olan bir binanın rögar yerlerini gösteren proje
Bu işlemi yapmak için ilk rögar yapılacak olan noktadan başlayıp en son şehir
kanalizasyonuna bağlanacak noktaya kadar hortumlu su düzecinin yardımı ile hesaplanan
eğime uygun (en az % 2) dış pis su tesisatı geçecek hattın arazi üzerine işaretlenmesi gerekir
(Şekil 7). (Bu işlemin nasıl yapıldığını anlatan bilgiler için 10. sınıf Aplikasyon ve Beton
modüllerine bakınız ).
Şekil 7: Hortumlu su terazisi kullanılması
DRENAJ BORULARI
ÇIKIÞ BORUSU
Rögar yapılacak yerler için açılacak çukurların alanları köşe kazıkları ile
belirlendikten sonra (Resim 4) kazma, kürek, el arabası ve tokmak yardımı ile bu çukurları
açma işlemi yapılır. Rögar çukurunun tabanını sağlamlaştırmak için zemine su verilerek
(Şekil 8) tokmak yardımı ile sıkıştırma yapmak gerekir (Şekil 9).
Resim 4: Rögar köşe noktalarının belirlenmesi
Şekil 8: Rögar zeminine su verilmesi Şekil 9: Rögar zemininin sıkıştırılması
Rögar tabanına önce grobeton (demirsiz beton) döküleceği için blokajı tekniğine
uygun yapmak gerekir (Resim 5).
Resim 5: 60 x 60 cm. kesitindeki rögar blokaj uygulaması
Rögar yan duvarlarının düzgün yüzeyli ve istenilen kalınlıkta (6–10 cm) olması için
kalıp yüzey malzemesinin de düzgün, mümkünse tek parça halinde olması gerekir (Şekil 10).
Şekil 10: Rögar kalıp yüzey tahtaları
Tekniğine uygun rögar kalıbı yapıldıktan sonra
donatısı yerleştirilerek (Şekil 11) projesinde belirtilen
dozajda (en az 300 dozlu) betonlama işlemi yapılır ve
rögar yapımı tamamlanır (Resim 7 ve Şekil 12 ).
Rögarların iç kısımları çimento harcı ile sıvanarak
perdahlanmalı, hatta yalıtılmalıdır.
Resim 6: Rögar betonunun dökülmesi Resim 7: Bitmiş rögar görünüşü
Şekil 11: Rögar donatısı
Şekil 12: Rögar detay projesi

2. BÜZ DÖŞEMEK
2.1. Büzler
2.1.1. Tanımı
Bina kirli ve pis su tesisatı yapımında kullanılacak boru çeşidi çok fazla değildir.
Bunlar, dökme demir, PVC, bakır ve alaşımları, asbestli çimento, künk ve beton borulardır.
Betondan yapılıp drenaj ve pissu borusu olarak kullanılanlarına büz denmektedir.
2.1.2. Çeşitleri
Bina dış pis su tesisat hattında kullanılan büzler şunlardır
􀂾 Künk Borular
􀂾 Asbestli çimento borular
􀂾 Beton ve betonarme borular
Ayrıca aynı tesisat hattında kullanılan kır döküm (TS
EN 877- Dökme Demir Borular ve Bağlantı Parçaları), çelik
(TS 2169- Yeraltında Kullanılan Çelik Boruların
Korozyondan Korunma Kuralları), PVC (TS 2171–1 EN
1401–1- Plastik Boru Sistemleri- Basınçsız Yeraltı ve Pis su
İçin) (Resim 8), bakır (TS EN 12449- Bakır ve Bakır Alaşımları-Dikiş Yuvarlak Borular-
Genel Amaçlar İçin) ve kurşun borular (TS 456- Borular ve Dirsekler-Kurşun) vardır. Ancak
zeminin altında uzun ömürlü ve dayanıklı olması istendiği için çok fazla tercih edilmez.
Günümüzde bu borularında kullanım ömrü gerek imalatında bünyelerine ilave edilerek,
gerekse dıştan harici olarak kullanılarak yalıtım malzemeleri ile artırılmış ve toprak altında
Resim 8: PVC borular ve parçaları
da kullanılmaya başlanmıştır. Fakat bu seferde yapılan bu işlemler boruların maliyetlerini
artırması dezavantaj olarak karşımıza çıkmaktadır.
Künk Borular
Bu borular toprağa gömülü pissu tesisatında, drenaj işlerinde ve yağış sularını taşımak
için kullanılır. İçerisindeki kil, şist ve ateş toprağı ya da bunların karışımları kalıplanarak
biçimlendirilip pişirilmesi ile elde edilir. TS 596’ ya göre pis su tesisatında kullanılan
künklerin çapları ve boyları tablo 1’de verilmiştir.
Çap (mm) 50 70 100 125 150 175 200 225
Boy (mm) 150 250 500 1000 1250 1500 1750 2000
Tablo 1: Künk boruların standart boyutları
Pis su tesisatında kullanılan künk boruların birbirleri ile kolay eklenebilmesi için bir
ucu muflu (çanak biçiminde) üretilmektedir.
Asbestli Çimento Borular
Bu borular; % 79 asbest lifleri (doğadan elde edilir) ve % 21 portland çimentosunun
karıştırılıp kalıplanarak şekil verilmiş borulardır. Asbestli çimento pissu kanalizasyon
boruları yeraltı şebekeleri için TS 1902 EN 588-1’e göre üretilmektedir. Genel olarak 4 m
boyunda olan bu borular 125–1000 mm çapındadırlar. Birleşim yerlerine çimento harcı
sürülerek sızdırmaması sağlanır (Resim 9).
Resim 9: Asbest çimento borular
Beton ve Betonarme Borular
Dış pis su ve yağış suyu tesisatında ucuzluğu, işçiliğinin kolay oluşu nedeni ile beton
borular çok kullanılır. Bu borulara büz boru da denmektedir. TS 821 EN 1916 Basınçsız Pis
su ve Yağmur Suyu İçin Beton ve Betonarme Borular ve Bağlantı Parçaları Standardı, bu
boruları beton ve betonarme olarak iki sınıfa ayırmıştır. Bu borular 10, 15, 20, 25, 30, 35,
40, 45, 50, 60, 70, 80, 90, 100 cm çaplarında 50, 100, 150, 200, 250 cm boylarında
üretilmektedir. Beton borular muflu uçlarından çimento harcı ile eklenir Contada
kullanılabilir (Resim 10 ve 11).
Resim 10: Düz beton boru (büz) Resim 11: Muflu beton boru
2.1.3. Görevleri ve Özellikleri
Künk Borular
Bu borular kalıplarından çıkartıldıktan sonra sırlanır ve büyük fırınlarda 1370’°C de
pişirilerek nem geçirmez duruma getirilir. Sırlı künkler sağlam toprak zemin üzerine
döşenmelidir. Sırlı künkler asitlerin çoğuna dayanıklı olduğundan asit etkisi olan toprak
içine döşenmeye elverişlidir. Eğer künk boru drenaj işlerinde kullanılacaksa borların iki uç
kısmı düz yapılır. Pis su kanalizasyon tesisatlarında kullanılacaksa bir ucu muflu yapılır.
Asbestli Çimento Borular
İçleri cilalanmış gibi pürüzsüz ve kaygandır. Asbest ateşe dayanıklı bir madde olup
çimento ile karıştırılınca imal edilen boruların dayanımı fazla olur. Asbestin yoğunluğu fazla
olduğundan asbestli çimento borularda hafif olur.
Beton ve Betonarme Borular
Bu boruların iç yüzeyleri dış yüzeylerinden daha düzgün ve pürüzsüzdür. Donatılı ve
donatısız olarak imal edilir. Boru yüzeylerinde kullanımdan dolayı terleme olabilir, ancak su
sızdırma özelliği yoktur. Korozyon yani paslanmaya karşı dayanıklı olurlar. Ayrıca
kullanılmış olan beton boruların yüzeylerine reçine sürülerek onarımları da mümkündür. Bu
boruların taşınması ve döşenmesi sırasında zarar görme ihtimali yüksektir. Bu nedenle sabit
veya hareketli vinçlerle taşınması bu zararı en aza indirir (Resim 12 ve 13).
Resim 12: Beton borunun vinçle taşınması Resim 13: Beton borunun
tekerlekli vinçle taşınması
2.1.4. Kullanıldığı Yerler
Rögarlara pis ve kirli suları hem ileten hem rögarlardan uzaklaştıran büzlerin
kullanıldığı yerler boruların özelliklerine göre değişmektedir.
Künk Borular
Bu borular standart, üstün kaliteli ve ağır hizmet sınıfına göre üçe ayrılmıştır. Standart
sınıf künkler, park ve bahçelerin, köy yollarının, çiftlik gibi alanların drenajında kullanılır.
Üstün kaliteli olanlar, atık suları ve kirli endüstriyel suları ile yağış sularını toplamak ve
iletmek amaçlarıyla kullanılır. Ağır hizmet drenaj künkleri ise, üzerinden ağır araçların
geçebileceği köy yollarının drenajında kullanılmak üzere üretilir.
Asbestli Çimento Borular
Basınçsız pis su ve yağmur suyu tesisatlarında kullanır. Temiz su tesisatlarında asbest
esaslı boruların sağlık bakımından kullanılmaması önerilir.
Beton ve Betonarme Borular
Paslanmaya karşı dayanıklı oldukları için temiz su ve pis su tesisatlarında
kullanılabilen borulardır.
2.2. Büz Kalıpları
2.2.1. Tanımı
Büz üretimi için ihtiyaç maddeleri; çimento, kum, mıcır ve inşaat demiridir. Büzlerin
yapımı için gerekli olan makine teçhizat ise; betonyer, beton boru imal makinesi, kalıp
malzemesi, donatı makinesi ve vinç veya tekerlekli yükleyicilerdir.
Büzlerin standartlarında belirtilen ölçülerinde üretilebilmesi için geçici olarak ahşap
veya metalden yapılan iç ve dış kalıp yüzeylerinden oluşan sistemdir. Günümüzde beton
boru imal makinesinde çok fazla zaman kaybetmeden standart ölçülerde ve istenen kalitede
seri üretimler yapılmaktadır.
2.2.2. Yapılışı
Büzlerin gerek iç gerekse dış kalıpları son derece düzgün, şekil değiştirmeyecek
yapıda sağlam ve sızdırmaz olmalıdır. Beton harcı boru kalıbına 15 cm’yi geçmeyen
tabakalar halinde dökülmeli, vibratörle veya uçları yassı şişlerle iyice sıkıştırılmalıdır. İmal
edilmiş (kalıptan çıkartılmış) büzler bir hafta süre ile gölgede sulanarak doygun duruma
getirilmelidir. Büzlerin üretiminde 90 cm’ye kadar olanların iç ve dış çaplarında % 1’ e
kadar eksik veya fazlalık olabilir. Ayrıca büz betonu döküldükten sonra 21 gün geçmeden
yerinden kaldırılmamalıdır.
2.3. Büz Döşeme Kuralları ve Döşenmesi
Dış pissu tesisatının döşenmesine şehir kanalizasyonu
bağlantı noktasından başlanmalıdır. Dış pissu borusu hendek
içine ve bölgedeki donma seviyesinin altına (yaklaşık 80–
100 cm) döşenir. Ayrıca dış pissu borularında eğime (% 2–5)
ve oturdukları zeminin sağlamlığına dikkat edilmelidir. Eğim
fazla olursa su hızla hareket eder katı pislikler borularda
kalır. Eğimin olmaması durumunda da akış olmaz. Boru ek
yerlerinin sızdırmaz olması sağlanmalıdır. Dış pis su ve
temiz su tesisatları aynı hendek içerisinde döşenebilir.
Burada dikkat edilmesi gereken su kaçak olma olasılığı
düşünülerek dış temiz su tesisatının hendeğin üstünde
olmasıdır (Resim 14).
İşe başlamadan önce, bina pis su ana borusu çıkış ağzı ile ana kanal ek yerinin
derinliği ve dış pis su borusunun eğimleri hesaplanmalıdır.
Bina pis su borusu çıkış ağzının derinliği, ölçülen en uzun boru hattının boyu,
verilecek eğimle çarpılarak belirlenir. Bu mesafeye genellikle belediyelerce belirlenen
gömme derinliği eklenir. En alt kat döşemesi beton olan yerlerde 30 cm, olmayan yerlerde
45 cm gömme derinliği yeterlidir.
Örneğin mimari projeden bina pissu tesisat ana borusu uzunluğu 72 m ve kabul edilen
eğimde % 2 olsun. Buna göre eğimden dolayı ortaya çıkan derinlik 72 x 2 = 144 cm dir. Bu
ölçüye başlangıçtaki 30 cm derinlik eklenirse pissu ana borusu çıkış ağzının bitmiş bodrum
döşemesinden 174 cm derinde olacağı anlaşılır (Şekil 13).
İkinci yapılacak iş şehir kanalına yapılacak ek yeri derinliğini belirlemektir. Ek yerinin
yanındaki en yakın rögar kapağı açılır ve uzun bir tahta parçası kullanarak kanalın gerçek
derinliği bulunur (örneğin 3 m). Şehir kanalizasyon boru çapının da öğrenilmesi gerekir
(örneğin 180 cm).
Bina dışındaki pis su borusu eğiminin belirlenebilmesi için binanın pissu ana borusu
ağzı ile kanala yapılan ek yerin derinliklerini bilmek gerekir. Toplam eğim her ikisinin farkı
hesaplanarak bulunur. Örneğin bodrum döşemesi sokak seviyesinden 210 cm aşağıda ve
Şekil 13: Bina pissu ana çıkış ağzının derinliği
bina pis su ana borusunun ağzı bodrum döşemesinden 180 cm aşağıda olsun. Buna göre bina
pissu ana borusunun ağzı sokak seviyesinden 210 + 180 = 390 cm aşağıda demektir. Şehir
kanalı sokak seviyesinden 480 derinde ise aradaki kot farkının 480 – 390 = 90 cm olduğu
anlaşılır (Şekil 14).
Büzlerin taşınmasında, indirilmesinde gerekli özen gösterilmelidir. Büzler sağlam bir
temele oturacak şekilde yerleştirilmelidir. Yerlerine konulurken plan ve projesine uygun
şekilde döşenmesi ve içlerine taş toprak parçalarının girmemesine dikkat edilmelidir.
Büzlerin kenar ve üstlerinin agrega ile doldurulmalarında alttan başlanarak iri
malzeme doldurulacak ve yukarıya doğru çıkarıldıkça ince malzeme kullanılmalıdır. Dolgu
malzemelerinin kalınlığı yanlardan 20’ şer cm, üst kısımda ise 30 cm den az olmamalıdır.
Hendek tabanına en az 5 cm kum, çakıl zemin cinsine göre gerekiyorsa beton tabaka
yapılmalıdır (Resim 15).
Yukarıda belirtilen işlemlerin yanında yapılan işin estetik olması da gerekir. Ayrıca
binanın oturmalarına karşı önlem olarak boruların etrafına elastik dolgu yapmak ve meydana
gelebilecek terlemelere karşı yalıtım yapmakta fayda vardır.
Resim 15: Dolgu malzemesi serilerek büz boruların döşenmesi
Büz ve rögar yapma işlemi bir arada yapılmalıdır Büz döşendikten sonra belirlenen yere gögar
yapılmalı tekrar büz döşeme işlemine devam edilmelidir. Bu işlem rögar sayısna göre ardarda yapılmalıdır.
Şekil 14: Bina dış pissu borusunun toplam eğimi

KAYNAK:megep.meb.gov.tr

Döküman Arama

Başlık :