Sevgili’yi Sevenler Özler

Sevgili’yi Sevenler Özler Sevgili’yi Sevenler Özler   duy beni, gör beni ey Yârdünyâ artık daha kalabalık ve daha karanlıkbu şehrin duvarları sağırbu şehir Sen’den sonra darmadağın, harâbbak, kayıp gidiyor yıldızlar avuçlarımdansana yabancı bu çağlardaartık her insan bir başına, yapayalnız ve çâresizbeni bu sahte kalabalıklarda Sen’siz bırakma   saâdet çağının uzağında kaldı adımlarımmevsim boranmevsim kaç asırdır yalancı bahâryeminlerin, biâtlerin ırağındazakkum ağacının kökünü saldılarkızılca kıyâmet hangi yana baksamrenkler ölümüne ağlıyor peşindengüneşin uyanışını bekleyen perdeleriSen’siz bomboş kalan ellerimi doldururmuşçasınaindiriyor ama kaldıramıyorumgözlerim akıyor yollaradokunsun diye sanaduâlarla kuşattım acılar mahzenimiSen’in gurbet iklimindeçâresiz firaklar baskınındauzaklara bırakma benianlatır Sen’i bir çift güvercinbir örümcek ve Kusvâyakından görmeliydim elleriniellerini kaldırdığında ikiye yarılışını ayınBedir’de ellerini görmeliydimSen duâ olupyağmur yağmur yağarken yeryüzünegörmeliydim gülistân ellerinikalbim sökülüyor yuvasındanrengini yitiren zamânlardakalan mı benim, giden miyokluğunda gidenler mi yoksa kalanlar mı gurbetçibırakma beni sensizliğin bitimsiz kuytuluğunasıcak bir aşkın en müntehâ kapısındasana kavuşmadan unutmam beklemeyiSen’i unutmam, unutmam çağların çağınıbiliyorum bir gün ansızın geleceksinSen’in yağmurunda ıslanacak dünyâyaşanmamış bahârları getirmek içinyeniden yazmak için aynaların sırrınırahvan atlarla geleceksin biliyorumen çok, tanımamalar kanatır benitanıyan sever, sevenler özler Sen’iburalar gayrı şaşkınlığın son halkasıgayrı buralar acem mülküsevdâlar acem, karlar, yağmurlar acemmartılar bu denizi terk edeli berirüyalarıma da uğramıyorsun artıközlemler rüyada başlar, sevdâlar rüyada dâimSen’den başka sığınacak divan yokgüneşe renk veren renkler ülkesinde“huzur” ver içimdeki yalnızlığa sesinleutanmıyorum gözyaşlarımdan anarken Sen’isana geç kalmışlığımdanbu şehre depremler iniyor bir birSen’siz her şeyde yarım kalmışlığın iziSen’i unuttuğumdankuşlar da terk ediyor benişehirler gibi şiirler de kirlendi ardındanperdeler kalkmadı, filizlenmedi tanyeripişmanlıklar kalbimde tutam tutam gülbu karda/kışta, bu ışıksız duldalıktabeni, sevenlerini, özleyenlerinikorku tûfanında hiçlik karanlığına bırakmayokluğunda, anne bağrı da gurbet, vatan dakuru bir hurma kütüğü kadar olmasa dayokluğunu yoksulluk sayan bütün kalbimleözledim diyorum, özledim Sen’isüvâriler vuruldu, Sen gelmedin, bahâr gelmedibelli ki Sen’i özlemeyi bile beceremiyorum

Döküman Arama

Başlık :

Kapat