Anne, ne olur beni anla!

Anne, ne olur beni anla! Anne, ne olur beni anla!   Sevgili Anneciğim,Artık büyüyorum, değişiyorum. Yani sizin deyişinizle buluğ çağına giriyorum galiba… Kendimi çok farklı hissediyorum. Bazen çok bunalıyorum, bazen çok sinirleniyorum bazen de çok gülüyorum. Çok dengesiz davrandığımın farkındayım. Ama inan ki anneciğim bunlar benim elimde değil. Bu değişimlere engel olamıyorum. Buna rağmen sen beni hiç anlamıyorsun! Benim kötü bir çocuk olmaya başladığımı artık zıvanadan çıktığımı söylüyorsun. Hatta bazen yaptıklarımdan dolayı beni dövmeye bile kalkışıyorsun. Oysa bir bilsen bana her vuruşunda senden nasıl da uzaklaşıyorum, nasıl da kopuyorum bütün bağlarımızdan.Ne olur anne böyle yapma! Bana yardım et. Senin yardımına ve anlayışına çok ihtiyacım var bu aralar…Mesela artık bana bebekmişim gibi davranma! Arkadaşlarımın yanında beni azarlama! Paçaları kısa gelen o kadife pantolonu bana giydirmeye de çalışma. Hele beni sürekli olarak babama söylemekle de tehdit etme. Benim gözümde babamı bir ceza makinesine, akşamları eve döndüğünde sadece çocuğunun yaramazlıklarını dinleyen bir robota çevirme. Sadece benim arkadaşım ol anne. Şu an kafamda duygularımda çok karışık. Doğru yol, yanlış yol neresi? Kim iyi kim kötü tam olarak kavrayamıyorum. Bu yüzden yanlış olan bir şeyi yapmaya kalkıştığımda bana yoldan çıkmış, hayırsız bir evlat muamelesi yapma, bana anlat anne her şeyi güzelce, tane tane, sabırla anlat.Elimden sıkıca tut ve bırakma. Senin her zaman yanımda olduğumu hiç unutmayım ve hiç unutturma. Beni ne kadar çok sevdiğini söyle, söyle ki bunu bileyim, anlayım ve seni üzecek hiç bir şey yapmayım. Senin sevginle bütün zorluklara bütün haksızlara göğüs gereyim ve nerde, ne kadar uzak olursam olayım bir yerlerde beni seven ve şu an pencerenin kenarına oturup ağlayarak beni düşünen olduğunu kalbimde hep hissedeyim. Beni anlıyormusun anne? Hatırlıyor musun geçen gün senin o sevmediğin kaseti dinliyordum. O nu dinlediğimi duyunca kaseti param parça edip bana bağırıp çağırdın. Keşke böyle yapmasaydın anne. Çünkü ben inadına bir tane daha aldım o kasetten. Aslında sevmemiştim o kaseti ama dedim ya inadına dinliyorum işte. Çünkü anlamıyorum neden bu kadar kızıp bağırdan bana? Neden kırdın beni boşu boşuna.Eğer sırdaş, bir arkadaş gibi yanına oturup anlatsaydın o kasetin Allah’a isyan sözleriyle dolu olduğunu. İnan ki dinlemezdim anne, inan ki dinlemezdim Aslında bana iyilikle, güzellikle anlatılan her şeyi dinlerim ben. Hem bu karmaşık zamanımda daha rahat anlarım böylelikle seni. Hani küçükken demiştin ya bana “Yemeğe başlarken Bismillah demezsen şeytan da seninle birlikte yer” diye… İşte ben hep yemeğe Besmeleyle başlıyorum anne. Çünkü hiç unutmuyorum o tatlı yüzünü ve yumuşak sesini. Keşke şimdide öyle olsan. O zaman her şey okadar da güzel olurdu...Evet anneciğim. Aslında sana yazacak çok şeyim var ama bu kadar kafidir sanırım.Zaten anlamak istedikten sonra beni anlarsın değil mi? Senden bir şey rica edeceğim. Bütün bunlardan babama da bahseder misin? Zira ben babama senin kadar yakın değilim maalesef. Beni anlamamasından korkuyorum, neyse anneciğim seni çok seviyorum, bak ben söylüyorum sen de söyle olurmu? Sen de söyle…

Döküman Arama

Başlık :

Kapat