Yavrum

Yavrum Yavrum   Küçücüksün, hayatın ilkbaharındasın. Küçücük ellerinle, gözlerinle, ağlayışınla, gülüşünle, yaratanı anlatan bir mucizesin.Yavrum;gözlerini vermeseydi Yaratan, ne kadar zor olurdu?Ya ellerini vermeseydi?Peki ya ayaklarını vermeseydi?Ya da sesleri işittiğimiz kulakları vermeseydi?Halimiz nasıl olurdu?Biz hayatı bilmezken, hayatı O verdi.Güzellikleri bilmezken, görecek göz verdi.Lezzetleri bilmezken, tadacak dil verdi.Sesleri bilmezken işitecek kulak verdi.Demek: Yaratan, bizi bizden iyi biliyor.O halde şöyle dua et yavrum!“Ey bizi yoktan var eden Rabbim. Her şeyimi sana borçluyum. Dünyamın göz bebeği annemi, babamı verdiğin için sana şükürler olsun. Beni onların elinde büyüttün. Onların elinde doyurdun. Onların elinde giydirdin, sıcak bir yuvada yaşattın. Aklım ermez, elim tutmaz, ayaklarım beni taşımazken, onları aklım, elim, ayağım yaptın. Senin yaratmana hayranım. Rabbime şükürler olsun!”

Döküman Arama

Başlık :

Kapat