HERBİSİTLER ( 2 )

HERBİSİTLER ( 2 )

         1.2.1 Yabani yulaf türlerinde ACCase inhibitörlerine dayanıklılığın gelişimi

 

         Zaman süreci içinde, kullanım sıklığına bağlı olarak A. sterilis değişik ACCase inhibitörü herbisitlere karşı dayanıklılık geliştirilmiştir. A. sterilis’de ilk dayanıklılık Piper (1990) tarafından Avustralya’da diclofop’a karşı saptanmıştır. Bunu izleyen yıllarda İtalya’da diclofop’a (Zanin and Lucchin, 1996), İngiltere (Cavan and Moss, 1997) ve Fransa’da (Letouze et al., 1997) fenoxaprop’a dayanıklı A. sterilis populasyonları belirlenmiştir.

 

         İtalya’da testlenen populasyonların %25’i diclofop, clodinafop ve tralkoxydim’den birine dayanıklı bulunmuş ve az sayıda  populasyon tralkoxydim’e çapraz dayanıklılık göstermiştir (Sattin et al., 2001).

 

         Mansooji et al. (1992a; 1992b) Güney Avustralya’da bir A. sterilis populasyonunun APP herbisitlere (diclofop, fluazifop, haloxyfop, fenoxaprop, quizalofop, propaquizafop ve quinfurop) yüksek seviyede ve CHD herbisitlere (sethoxydim, tralkoxydim ve cycloxydim) düşük seviyede dayanıklılık gösterdiğini belirlemiştir. Greenwood et al. (1999) İngiltere’de bir A. sterilis populasyonunun fenoxaprop ve diclofop’a yüksek derecede dayanıklı olduğunu ifade etmektedir.

 

         Diğer bir yabani yulaf türü olan A. fatua’da ACCase inhibitörü herbisitlere dayanıklılık A. sterilis’den daha önce belirlenmiştir. İlk saptamalar ABD’de bazı populasyonların diclofop’a toleransı ile ilgilidir (Somody et al., 1984; Thai et al., 1985). Aynı zamanda triallat’a tolerant populasyonların diclofop’a da tolerant olduğu araştırmacılar tarafından bildirilmiştir (Thai et al., 1985).

 

         Doksanlı yıllarda A. fatua’da ağırlıklı olmak üzere çapraz ve çoklu dayanıklılığa ilişkin ayrıntılı çalışmaların yapıldığı dikkat çekmektedir. Bunlardan bazıları burada özetlenmeye çalışılmıştır.

 

         Boutsalis et al. (1990) Batı Avustralya’da diclofop’a dayanıklı bir A. fatua populasyonunun diğer APP herbisitlere (fluazifop, haloxyfop, fenoxaprop ve quizalofop), CHD herbisitlere (tralkoxydim, sethoxydim ve alloxydim) ve chlorotolurona dayanıklılık göstermediği belirlemiştir. Mansooji et al. (1992a) da aynı herbisit guruplarıyla Güney Avustralya’da çalışmalar yapmış ve bir önceki araştırmacılarınkine benzer sonuçlar elde etmiştir.

Döküman Arama

Başlık :

Kapat