Orman Kanunu 5

Orman Kanunu 5 BEŞİNCİ BÖLÜM Müşterek Hükümler I. Ağaçlandırma ve imar işleri: Madde 57 - (Değişik: 5/6/1986 - 3302/8 md.) Orman sahasını artırmak maksadıyla, orman sınırları içinde yangın ve çeşit- li sebeplerle meydana gelmiş açıklıklarda, verimsiz, vasıfları bozulmuş ve ame- najman planlarında toprak muhafaza karekteri taşımadığı halde muhafazaya ayrıl- mış orman alanları ile, Devlete ait olup orman yetişme muhiti şartları bakımın- dan elverişli olan yerlerde; köy tüzelkişilikleri ve diğer gerçek ve tüzelkişi- ler tarafından Orman Genel Müdürlüğünce uygun görülecek planlara göre ağaçlan- dırma yapılabilir. Köy, kasaba ve şehirler civarında Devlete veya diğer kamu tüzelkişilerine ait arazilerle de gerekli şartlar bulunduğu ve ilgili kuruluşların talebi oldu- ğu veya muvafakatları alındığı takdirde bu kuruluşlarca tesis edilmek ve bakıl- mak şartıyla orman idaresince ağaçlandırmalar yapılabilir. Bu yerler için lüzumlu fidan ile ağaçlandırma planları ve ağaçlandırma ile ilgili yardımlar bedelsiz sağlanabilir. Ağaçlandırılan sahayı orman halinde ko- ruyup idame ettirmeyenlerden izin hakları geri alınır. İmar ihya çalışması yapı- lacak bozuk koru ve bozuk baltalık ormanların da bu fıkra hükümleri uygulanır. Mülkiyeti hazinede kalmak üzere bu ağaçlandırma sonucu meydana gelecek ormandan faydalanma usulü, bu Kanunda yer alan hususi ormanlara ait hükümler göre yürütü- lür. Bozuk ormanlardan çıkacak her nevi orman emvali, üretim, taşıma ve diğer giderler kendilerine ait olmak üzere bu sahaları boşaltıp ağaçlandıracaklara ta- rife bedeli üzerinden pazar satışı olarak verilir. Uygulama usul ve esasları Ta- rım Orman ve Köyişleri Bakanlığınca hazırlanacak yönetmelikte gösterilir. Madde 58 - Devlet ormanlarının hudutları içindeki ırmak ve çay kenarlarını ve bunların kaynaklarını tanzim edecek, sellerin husulüne ve yer kaymalarına ve toprak aşınma ve taşınmalarına mani olacak her türlü ağaçlamalar ve teknik ted- birler orman idaresince yapılır. Ancak Devlet ormanı içinden geçen demiryolu ve şoselerin ve her nevi tesisatın tankimi ve tamiri orman idaresine malümat veri- lerek alakalılar tarafından yapılır. Madde 59 - (Değişik: 23/9/1983 - 2896/29 md.) 57 nci maddenin ikinci fıkrasında yazılı yerlerdeki ağaçlandırılmış sahalar, ilgili kamu kuruluşuna teslim edilir ve bunlar hakkında bu Kanunun hükmi şahsi- yeti haiz amme müesseselerine ait ormanlara ilişkin hükümleri uygulanır. Kendi arazilerinde ağaçlandırma yapmak isteyen gerçek kişilerle özel hukuk tüzelkişilere, sahipleri tarafından talep edildiği takdirde; plan ve proje yapı- mında ve bunların uygulamalarında, orman idaresince teknik yardım yapılabilir, plan ve projeleri Orman Genel Müdürlüğünce tasdik edilmiş sahaların fidan ihti- yaçları parasız karşılanır. Bunlar hakkında hususi ormanlara ilişkin hükümler uygulanır. Madde 60 - (Değişik: 23/9/1983 - 2896/30 md.) Orman idaresi ve diğer kamu kuruluşları ile gerçek ve özel hukuk tüzelkişi- lerin orman ağacı ve ağaçcığı fidan ihtiyaçlarını karşılamak üzere uygun görülen yerlerde, her yıl ağaçlandırılacak sahaya yetecek miktarda fidan üretecek geniş- likte fidanlıklar tesis edilir. Madde 61 - Orman hudutları dışında olup da ağaçlandırılması zaruri görülen yerlerde Orman Umum Müdürlüğünce hazırlanacak plan dairesinde ağaçlandırma yapı- lır. Madde 62 - (Değişik: 5/6/1986 - 3302/9 md.) Ağaç sevgisinin yayılmasını ve kökleşmesini teminen Orman genel Müdürlüğü gerekli yayın ve propagandayı yapar. Öğrencilerin ve askerlerin ağaç dikimi ve bakımında görevlendirilmesi ve ağaçların faydaları hakkında dersler okutulmasıyla ilgili esaslar Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı ile Milli Eğitim Gençlik ve Spor Bakanlığı ve Milli Savunma Bakanlığı tarafından müştereken hazırlanacak yönetmeliklerde düzenlenir. Madde 63 - En ufak parçası yarım hektardan ve parçalar yekünu bir hektardan aşağı olmamak şartiyle kavak, okaliptüs ve kızılağaç dahil olmak üzere yeni ağaçlandırılan arazinin sahibi, ağaçlandırmadan itibaren elli sene için ağaçlan- dırdığı sahalara ait arazı ve bina vergilerinden muaf tutulur. Bu sahaları orman halinde muhafaza etmiyenlerden vergi muafiyeti kaldırılır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan arazide ağaçlandırma yapmak is- tiyenler vali veya kaymakama müracaat ederler. Bu yerlerin bu durumda oldugu tesbit olunduktan sonra, orman idaresi tarafından yapılacak agaçlandırma planına göre, ağaçlandırma işine Ziraat Vekaletince izin verilir. Ağaçlandırma planları ve agaçlama bilgisine ait türlü yardımlar, orman ida- resince parasız yapılır. Plana göre ve müddeti içinde ağaçlandırılan sahalar ağaçlamaya başlanan yıldan itibaren beş yıl sonunda bu ağaçlamayı yapana parasız temlik olunur. Ağaçlanan sahayı; orman halinde koruyup idame ettirmiyenlerden temlik edilen yer geri alınır. Bu şartlara göre kurulan ve idame ettirilen ormanlar Devlet or- manlarına katılmak üzere istimlak edilmez. Madde 64 - (Değişik: 22/5/1987 - 3373/12 md.) Bu Kanunun 57 ve 63 üncü maddelerine göre gerçek ve tüzelkişiler ile kamu kurum ve kuruluşlarının orman ve fidanlık tesis etmesi ve işletmesi amacıyla Ta- rım Orman ve Köyişleri Bakanlığı emrinde, "Ağaçlandırma Fonu" kurulur. A) Fon aşağıdaki gelirlerden teşekkül eder: a) Genel bütçeden aktarılacak miktar, b) Orman Genel Müdürlüğünün yıllık satış gelirlerinden yüzde beşe (% 5) ka- dar Tarım Orman ve Köyişleri Bakanınca tespit edilecek miktar, c) 6831 sayılı Orman Kanununun 16,17, 18 ve 115 inci maddelerine göre veri- len izin, muvafakat, intifa ve irtifak hakkı gelirleri, d) Bağışlar, e) Diğer gelirler. B) Fonun kullanılması ve harcamalar: Fondan yapılacak her çeşit harcamalar 1050 ve 2886 sayılı Kanun hükümlerine tabi değildir. Bu fon harcamalarının kredi ve hibe olarak kullanılmasına ilişkin şekil ve esaslar ile diğer hususlar Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığınca hazır- lanacak ve Bakanlar Kurulunca yürürlüğe konacak bir yönetmelikle tespit edilir. C) Hesap dönemi ve denetim: Fonun hesap dönemi mali yıldır. Bu maksatla Maliye ve Gümrük Bakanlığınca Tarım Orman ve Köyişleri Bakanlığı emrine bir Fon Saymanı tayin edilir. Bilanço ve kesin hesap ertesi yılın Mart ayı içinde Sayıştay"a verilir. Yönetmelikteki esaslara göre denetim Sayıştay"ca yapılır. Bu fonla ilgili dava ve icra takipleri Orman Genel Müdürlüğünce 3234 sayılı Kanun hükümlerine göre yürütülür. Madde 65 - Orman veya ağaç yetiştireceklere ve kültür arazisi kenarlarında çit yapacaklara orman fidanlıklarından ambalajlı olarak Orman Umum Müdürlüğünce fidanların yaşına, cins ve nevine göre tesbit edilen bedeli mukabilinde fidan ve tohum verilebilir. Resmi daire ve müesseselerin fidan ihtiyaçları da ambalaj ve nakil masrafları kendilerine ait olmak üzere bedelsiz sağlanabilir. Madde 66 - (Değişik: 23/9/1983 - 2896/32 md.) Orman yetiştirecek orman köylerini kalkındırma kooperatiflerine lüzumlu fi- danlar, orman idaresi tarafından bedelsiz verilebilir. Dikim işi ilgili orman memurlarının gözetimi altında yaptırılır. Bu ağaçlama sahaları orman idaresinin devamlı gözetim ve kontrolü altında bulundurularak gelişip yetişmesi için lüzum- lu tedbirlerin alınması sağlanır. Madde 67 - Devlete ait fidanlıklarla diğer fidanlıklarda kullanılacak veya orman yetiştirmek maksadiyle ekilecek orman ağacı tohumlarının, orman idaresi- nin kontrolu altında toplanmış, muayene edilmiş ve menşe şahadetnamesi (Serti- fika) verilmiş tohumlardan olması şarttır. Orman fidanlıklarından yurt dışına sevk edilecek fidanlarla, orman ağacı tohumlarına orman idaresince bir menşe şahadetnamesi (Sertifika) verilir.Yaban- cı memleketlerden ithal edilecek orman ağacı fidanları ile tohumlarının cins, nevi ve sair hususlarını belirten menşe şahadetnameleri (Sertifika) alakalı or- man idaresince incelendikten sonra giriş izni verilir. Orman fidanlığı kuracak hususi müteşebbislere Orman Umum Müdürlüğünce para- sız tohum verilebilir. II. Orman yangınlarının söndürülmesi: Madde 68 - Ormanların içinde veya yakınında ateş ve yangın belirtisi gören- ler bunu derhal orman idaresine veya en yakın muhtarlığa, jandarma dairelerine veya mülkiye amirlerine haber vermeye mecburdurlar. Yangın ihbarında Devlete ait her türlü askeri ve mülki haberleşme vasıtala- rından derhal ve parasız olarak faydalanılır. PTT merkezleriyle, demiryolları istasyonlarından çekilen yangın ihbarına ait telgraflarla yangının seyrini bildiren ve yangın hakkındaki yardım talep- lerini ve söndürülmesine ait direktifleri ihtiva eden telgraflardan ve aynı hu- suslara taallük eden telefon muhaberatından ücret alınmaz. Yangın haberleşmesini en seri şekilde sağlamak üzere ormanlardaki yangın gözetleme kule ve kulübeleriyle bakım merkezi ve orman teşkilatının kuruluş merkezleri arasında orman idaresince gerektiği yerlerde telefon devreleri ve İcra Vekilleri Heyeti karariyle ruhsat almak suretiyle telsiz alıcı ve verici istasyonları tesis olunur. Telefon devreleri PTT İdaresi santrallerine ve PTT İdaresinin santrali ol- mıyan yerlerde jandarma santrallerine bağlanabilir. PTT santrallerine bağlı olanlar hariç olmak üzere hususi telefon hatları için hiçbir ücret, resim, vergi ve ruhsat parası verilmez. Madde 69 - Orman yangınlarında yangına civar köy ve kasabaların 18 yaşını bitirip 50 yaşını doldurmamış bütün erkek nüfusu beraberinde mevcut balta, kü- rek, kazma, destere gibi yangın söndürmeye yarıyacak aletleriyle yangın yerine gitmeye ve yangını söndürmeye mecburdurlar. Söndürme işine gelenler yangını söndürmeye kafi gelmezse daha ilerdeki köy ve kasaba halkından mükellef olanlar da yangın yerine gönderilirler.Aynı şekil- de, vali, kaymakam, nahiye müdürü ve köy muhtarları ve civardaki asker ve jan- darma birlik kumandanları bölgedeki orman başmüdürü ve onun lüzum göstereceği orman memurları yangın mahalline yardımcı göndermeye ve bizzat gitmeye mecbur- durlar. Yangın söndürülmesinde çalışanların bu yüzden hasara uğrıyan zati eşya ve teçhizatını Devlet ormanlarında orman idaresi, diğer ormanlarda alakalıları tazmine mecburdurlar. Bu maddenin tatbikatı hakkında Milli Müdafaa, Dahiliye ve Ziraat Vekalet- lerince bu kanunun neşri tarihinden itibaren üç ay zarfında bir talimatname hazırlanır. Madde 70 - Ormanlarda yangın söndürülmesi için gideceklerin muayyen tarife- li vasıta ile hareket ettikleri takdirde gidiş ve dönüş ücretleri orman idaresi tarafından ödeneceği gibi müstacel zamanlarda salahiyetli memurların görecek- leri lüzum üzerine bunlar kamyon, araba gibi diğer vasıtalarla da götürülüp ge- tirilebilirler. Bunların ücreti de orman idaresi tarafından ödenir. Bunlara söndürme işinde çalıştıkları müddetçe Devlet ormanlarında orman idaresi,diğer ormanlarda alaka- lılar tarafından parasız ekmek,katık ve sigara verilir. Başkaca ücret verilmez. Mahallin en yüksek mülkiye amiri tarafından lüzum görülecek miktarda askeri nakil vasıtaları ile diğer daire ve İktisadi Devlet Teşekküllerine,belediyelere ait nakil vasıtalarının, sadece akaryakıt bedelleri Orman Umum Müdürlüğünce ödenmek kaydiyle ücretsiz olarak orman yangınlarının söndürülmesine mütaallik işlerde kullanılmasına emir verilebilir. Madde 71 - (Değişik: 23/9/1983 - 2896/33 md.) (Değişik: 22/5/1987 - 3373/13 md.) Genel hükümlere göre tazminat talebi ile mahkemeye müracaat hakları mahfuz kalmak üzere,yangın söndürülürken sakatlanan- lara sakatlık derecelerine göre, Orman Genel Müdürlüğünce olay tarihindeki dev- let memuru 1 inci derece son kademe brüt aylığının üç misline kadar, ölenlerin kanuni mirasçılarına ise bu miktarın beş misli para tazminat olarak verilir. Devlet memuru olup da sakatlanan veya ölenler hakkında genel hükümler tat- bik olunur. Ayrıca bu memurlar birinci fıkra hükmünden de yararlanırlar. Yukarıda belirtilen ödemeler, mahkemeler tarafından hükmolunacak tazminata mahsup edilmez. Yaralanan ve hastalananların hastanelere nakli ve tedavi masrafları orman idaresine aittir. Bunlar Devlet ve kamu kuruluşlarına ait hastanelerde parasız tedavi edilir. Madde 72 - Orman yangınları için çekilen bilümum telgrafları telgrafhane ve demiryolu istasyon memurları derhal çekmeye ve telgrafı alan memurlar da bunu hemen mahalline göndermeye mecburdurlar. Madde 73 - Mahalli Hükümetin veya orman memurlarının sevk kağıdı üzerine istasyon memurları yangını söndürmek üzere gidecek olanları asker tarifesiyle ve mahsubu bilahara yapılmak üzere yangına civar olan mahalde indirmek şartiyle yolcu veya marşandiz katariyle ve mümkün olan yerlerde hususi katarla götürüp getirmeye mecburdurlar. Madde 74 - Orman idaresinin göstereceği lüzum üzerine mahallerinin en büyük mülkiye amirleri, kuraklık veya yangın olup da henüz söndürülmüş fakat sirayet ihtimalleri tamamen bertaraf edilmemiş olmak gibi fevkalade zamanlarda muayyen bir müddet için ormanlara girmeyi men ve oralardaki her türlü işlerin tatilini emredebilirler. Madde 75 - Orman idaresi yangınları önlemek maksadiyle en çok beş yılda ta- hakkuk ettirilecek bir plan ve program dahilinde yangın emniyet yolları ve yan- gın kule ve kulübeleri yapmak ve bunları idare merkezlerine telli ve telsiz telefonla bağlamakla mükellef olduğu gibi yangın tehlikesinin fazla olduğu mın- takalarda yangın mevsimine munhasır olmak üzere lüzum gördüğü yerlerde ve yeter miktarda yangın söndürme alet ve malzemesini havi motorlu vasıtalarla teçhiz ve takviye edilmiş yangın ekipleri bulundurur. Madde 76 - (Değişik: 4/7/1995 - 4114/1 md.) a) Devlet ormanlarında; Orman İdaresince belirlenen konak yerlerinden başka yerlerde gecelemek, b) Ormanlarda izin verilen ve ocak yeri olarak belirlenen yerler dışında ateş yakmak veya izin verilen yerlerde yakılan ateşi söndürmeden mahalli terketmek, c) Ormanlara sönmemiş sigara veya yangına dolaylı olarak yol açabilecek madde atmak, d) Ormanlara dört kilometre mesafede veya bu Kanunun 31 inci ve 32 nci maddeleri kapsamına giren köyler hudutları içinde anız veya benzeri bitki örtüsü yakmak, Yasaktır. III. Orman memurlarının silah taşıma ve kullanma hak ve salatiyetleri. Madde 77 - Orman teşkilatında her sınıf, derece ve vazifede çalışan memur- lardan, Orman Umum Müdürlüğünce lüzum görülecek olanlar, İcra Vekilleri Heyetin- ce seçilecek silahla teçhiz olunurlar. Bu silahlar memurlara orman idaresince demirbaş olarak verilir. Devlet ormanlarından gayrı ormanlarda çalışan orman bekçilerine de umumi hü- kümler dairesinde silah taşıma izni verilebilir. Madde 78 - 77 nci madde mucibince silah taşımaya salahiyetli olanlar vazif- lerini ifa sırasında aşağıda yazılı hallerde silahlarını kullanabilirler: A) Türk Ceza Kanununun 49 uncu maddesinde yazılı hususlarda; B) Tecavüz veya taarruza yarıyan alet ve silahları taşıyanlala alet veya si- lahların derhal teslimi emredildiği halde bu emre riayet edilmiyerek fiilen te- cavüz ve taarruzda bulunulması ve bu tecavüz ve taarruzun da başka şekilde def"ine imkan olmaması; C) (B) bendi gereğince teslim edilen alet ve silahları veya elkonan müsa- dereye tabi nakil vasıtaları ile orman emvalini veya memurun siahını almak veya orman bölge ve muhafaza binalarına zorla girmek maksadiyle vakı tecavüz ve taar- ruzun başka şekilde def"ine imkan bulunamaması. IV. Suçların takibi: Madde 79 - (Değişik birinci fıkra: 23/9/1983 - 2896/34 md.) Orman memurlar orman suçlarına ilişkin delilleri bir zabıt ile tespit ve nakil vasıtaları ile suç aletleri ve suç mahsulü malları zapt ve icabında suç işleyenleri yakalamak selahiyetini haizdirler. Sahipleri tarafından tohum ve fidandan yetiştirilen hu- susi ormanlarda da bu madde hükümleri uygulanır. Talep vukuunda polis, jandarma, köy muhtar ve bekçileri orman memurlarına yardıma mecburdurlar. Madde 80 - Orman memurları, av tezkeresi olmıyanların ve orman idaresinden izin almamış olanların ormanlarda ve orman göl ve derelerinde 14 üncü maddenin (C) fıkrası hilafına avlanmalarını men"e, avlarını ve vasıtalarını zaptetmeye salahiyetlidir. Madde 81 - Orman içinde veya civarında bulunan köylerin muhtar ve ihtiyar meclisi kendi köy hudutları içinde bulunan Devlet ormanlarının muhafazasında orman teşkilatı ile iş birliği yapmakla vazifelidir. Bu maksatla suçların takibi faslında yazılı salahiyetleri, orman teşkilatı mensupları ile birlikte veya Ziraat Vekaletince belirtilecek esaslar dahilinde ayrı olarak kullanırlar. Madde 82 - Orman memurları, bu kanun hükümlerine muhalif hareket edenlerin hüviyetlerini, ikametgahlarını ve suçlarının mahiyetini tesbit ile kendileri, suçlu ve varsa hazır bulunanlardan en az iki kimseye imzalattıracakları bir za- bıt tanzim ederler. Hüviyeti tesbit edilemiyen suçlular vakit geçirilmeksizin hüviyeti tesbit edilebilecek en yakın köyün muhtar veya ihtiyar heyetine ve bunlarla da tesbiti mümkün olmazsa en yakın zabıta merkezine götürülürler. Memurlar, vakit geçirmeksizin bu zabıtları bağlı bulundukları amirlerine gönderirler. Amirlerce tetkik edilerek en kısa bir zamanda mahalli cumhuriyet müddeiumumiliğine verilir. Bu zabıtlar, hilafı ispat olununcaya kadar muteberdir. Zabıt varakasının hilafına iddia halinde, maznun, mahkemeye bu iddiası hak- kında kanaat verecek deliller gösterir ve mahkeme bu müdafaayı tamike şayan gö- türse delillerini istima ve tetkik eder. Neticede maznunun iddiasını haklı gös- terecek bazı sebepler karşısında kalırsa ancak o takdirde, zabıt varakasını imza etmiş olan memurları çağırıp dinledikten ve başka deliller varsa inceledikten sonra hasıl edeceği kanaate göre davayı intaceder. Madde 83 - (Değişik birinci fıkra: 4/7/1995 - 4114/2 md.) 110 uncu maddenin ikinci fıkrasında gösterilen suçlara müteallik davalar asliye ceza mahkemele- rinde, üçüncü fıkrasında gösterilen suçlara müteallik davalar ağır ceza mahke- melerinde, bu suçların dışında kalan ve bu Kanunda cezaları tayin edilen orman suçlarına müteallik davalar sulh ceza mahkemelerinde görülür. Orman suçlarına ait davalar mahkemelerce acele mevaddan sayılır. Madde 84 - (Değişik: 23/9/1983 - 2896/35 md.) Orman suçlarından dolayı zaptolunan ağaç, tomruk, kereste, yakacak ve sair mahsuller ile suçta kullanılan aletler, vazifeli orman memurları tarafından mu- hafaza edilmek üzere orman depolarına, orman deposu yoksa ve suç mahalli bele- diye hudutlarında ise o yer belediyesine, köy hudutları içinde ise o köy muhta- rına, yokluğunda vekiline, onun da yokluğunda ihtiyar heyeti üyelerinden birine yediemin senedi mukabilinde teslim olunur. Belediye veya köy yetkililerine tes- lim edilen bu mallar en kısa zamanda orman depolarına idarece nakledilir. Bun- lardan çürüyecek veya bozulacak olanlarla muhafazası müşkül ve masraflı bulunan- lar, Cumhuriyet savcılığına yazılı bilgi verilip onbeş gün beklendikten sonra herhangi bir mahkame kararına gerek olmaksızın orman işletme müdürlüklerinin mü- sadereli mallar satış komisyonlarınca, mahallinde veya pazar yerlerinde ilan edilmek suretiyle derhal satılır. (Ek: 22/5/1987 - 3373/14 md.) Ancak, sahiplerinin talepleri üzerine suç aletleri yukarıda belirtilen satış komisyonlarınca takdir ve tespit edilecek ra- yiç değerleri karşılığında, kanunen muteber teminat veya muteber müteselsil ke- fil göstermeleri ve dava neticesinde müsaderesine karar verildiği takdirde aynen iade şartıyla sahiplerine teslim edilir. Zaptolunan nakil vasıtaları orman idaresinde veya yedieminde bekletilemez. Bu vasıtaların kayıtlı olduğu trafik bürosuna derhal durum bildirilir ve trafik görevlilerince de, trafik siciline ve ruhsatnamesine orman suçundan zaptedilmiş olduğu hususunda açıklama konulur. Trafik sicili ve ruhsatnamesinde bu açıklama- yı taşıyan nakil vasıtasını satın alan üçüncü şahısların iyi niyet iddiaları dikkate alınmaz. Bu nakil vasıtaları; sahiplerinin talepleri üzerine birinci fıkrada belirtilen satış komisyonlarınca takdir ve tespit edilecek rayiç değer- leri karşılığında, kanunen muteber teminat veya muteber müteselsil kefil göster- meleri ve dava neticesinde müsaderesine karar verildiği takdirde aynen iade şar- tıyla, sahiplerine teslim edilir. Zaptolunan nakil vasıtası ile yeniden orman suçu işlendiği takdirde vasıta- nın sahibine iade olunabilmesi için nakit veya Devlet tahvili veya banka temina- tı verilmesi zorunludur. Suçta kullanılan nakil vasıtaları kesin bir zaruret olmadıkça yediemine tes- lim edilemez. Sahibi tarafından belirtilen esaslara uygun olarak alınmayan veya istenmeyen veya sahibi bulunmayan canlı nakil vasıtaları beş gün, diğer nakil vasıtaları ise en çok bir ay beklendikten sonra birinci fıkrada belirtilen satış komisyonunca mahallinde veya pazar yerlerinde,bu yerlerde alıcı bulunmadığı veya uygun fiyat teşekkül etmediği takdirde, idarece uygun görülecek herhanği bir yerde, ilan edilmek suretiyle satılır. Müsaderesine karar verilmeden yukarıda gösterildiği şekilde satışları yapı- lan orman emvali,sair mahsuller, suçta kullanılan aletler ve nakil vasıtalarının bedelleri, yapılan her türlü masraflar düşüldükten sonra emanet olarak bankaya veya orman idaresi veznesine yatırılır. Durum ilgili mahkemeye bildirilir. Orman suçu sebebiyle bu vasıtalar idarece zaptedildikten sonra kaçırılmış veya çalınmış veya mahkemelerce verilen müsadere hükümlerinin kesinleşmiş olma- sı hallerinde, orman idaresince satışı yapılacak nakil vasıtalarının, orman idaresinin yazılı talebi üzerine orman memurları, polis, jandarma,trafik görev- lileri ve belediye zabıtası,bu vasıtaları kimin elinde olursa olsun yakalayarak en yakın orman idaresine teslim ile görevli ve yükümlüdürler. Müsaderesine karar verilen emval,nakil vasıtaları ve suçta kullanılan alet- ler satılmamış ise satılır. Sanık lehine karar verilmesi halinde zaptedilmiş emval veya nakil vasıtası mevcut ise derhal, satılmış ise bedeli aynen iade olunur. Müsaderesine hükmolunup satışı yapılan nakil vasıtasının satış bedeli suç tarihinde idarece tespit edilerek teminata bağlanmış değerinden düşük olduğu takdirde aradaki fark, alınmış teminattan mahsup edilir veya sahibinden yahut kefillerinden tahsil edilir. Müsaderesine karar verilen nakil vasıtası hakkında verilmiş başka bir müsa- dere kararı sebebiyle satışın mümkün olamaması halinde alınmış teminat orman idaresince irat kaydedilir veya zabt sırasında tespit edilmiş değeri sahibinden veya kefilinden tahsil edilir. Hüküm kesinleştikten sonra,evvelce satılıp parası emanete alınan veya bila- hara satılan nakil vasıtası ve suç aletlerinin satış bedelinin yüzde yirmisi (% 20"si) kaçağı haber verenlere, yüzde otuzu (% 30"u) ise yakalayıp zapteden- lere ikramiye olarak verilir. Polis, jandarma, köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyelerinin suç aletleri ve na- kil vasıtasını yakalamaları ve orman idaresine teslim etmeleri halinde, bunlar hakkında da yukarıdaki fıkra hükmü uygulanır. Nakil vasıtası ve suç aletleri satış bedelinin yüzde ellisi (% 50"si),orman emvalinin satış bedelinin ise tamamı Orman Genel Müdürlüğü hesabına irat kayde- dilir. Madde 85 - Orman içinde kimin tarafından kesildiği veya hazırlandığı belli olmıyan veya suçlunun kaçması sebebiyle faili tesbit olunamıyan orman mahsul- leri ve cürüm aletleri,orman idaresinin satış usullerine göre satılır ve bedel- leri irat kaydolunur. Bu mallarla beraber bulunan nakil vasıtalarının bulunamıyan sahipleri on beş gün müddetle yapılacak ilanla araştırılır. İlan sonunda sahibi meydana çık- mıyan vasıtalar hakkında birinci fıkra hükmü tatbik olunur. Madde 86 - İzin almadığı veya orman içinde bir hizmeti bulunmadığı halde ağaç kesecek veya nakledecek vasıtalarla orman içinde görülen veya halinden şüphe edilen kimseleri orman dışına çıkarmaya orman memurları salahiyetlidir- ler. Madde 87 - Otlatma izni verilmiyen ormanlarda başıboş görülen hayvanlar en yakın köy muhtarlarına veya belediyelere makbuz karşılığı teslim olunur. Hayvan sahibi zuhur edip zabıt varakasını imza ederse hayvan kendisine verilir. Muhtara veya belediyeye teslimden itibaren ilan edilen on beş gün içinde sahibi bulunmıyan hayvanlar idarece usulen satılarak bedeli bankaya veya orman idaresi veznesine yatırılır. Bankaya veya orman idaresi veznesine yatırıldıktan sonra bir sene içinde sahibi zuhur etmezse bu bedel orman idaresince irat kaydolunur. Hayvan sahipleri bakma masraflarını ödemeye mecburdurlar. KANUNLAR, ŞUBAT 1989 (EK - 3) Madde 88 - Orman suçlarından mütevellit aramayı icabettiren haller, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 97 nci maddesinde yazılı,tehirinde mazarrat umulan hallerden sayılır ve bu aramaları orman memurları aynı madde hükmüne tevfikan yaparlar. Arama sırasında zaptolunan kaçak orman emvali hakkında bu kanunun 84 üncü maddesi hükmü tatbik olunur. Madde 89 - Bu kanunun tatbikı bakımından imalat ve fabrikasyonun kontrolüne Orman Umum Müdürlüğü salahiyetlidir. Bu kontrolün ve umumiyetle nakliye tezke- releri yoklamasının nasıl yapılacağı Orman Umum Müdürlüğünce tesbit olunur. Madde 90 - Bakım kuruluşunun tamamlandığı mıntakalardaki vilayet ve kaza merkezlerinde bir ihbar vakı olmadıkça veya takip sebebine uymadıkça orman mah- sulleri ve bunlara ait nakliye ve tezkere kontrolü yapılmaz. Orman idaresi bu kanunun mer"iyete girdiği tarihten itibaren en çok beş sene içinde ormanların bakım kuruluşlarını tamamlar. V. Ceza Hükümleri: Madde 91 - (Değişik: 23/9/1983 - 2896/36 md.) 14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen fiillerden yapacak em- val veren ağaçları kesenler iki aydan bir seneye kadar hapis ve yapacak emvalin beher metre küpü için beşbin liradan yirmibin liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılır. Ancak yirmi santimetre kutrundan aşağı olanlar için bu cezalar bir misli artırılarak hükmolunur. 14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen fiillerden yapacak em- val veren ağaçları keserek odun veya kömür yapanlar bir aydan altı aya kadar hapis ve odunun beher kentali için bin lira, kömürün beher kentali için de beş- bin lira ağır para cezasıyla cezalandırılır. Bu suretle verilecek para cezası üçbin liradan aşağı olamaz. Yukarıdaki fıkralarda belirtilen ağaç kesme motorlu araç ve gereçler kulla- nılarak yapılmış ise asıl cezaları bir misli artırılarak hükmolunur. 14 üncü maddenin (A) bendinde yazılı yetişmiş veya yetiştirilmiş fidanları kesmek, sökmek, ekim sahalarını bozmak, ağaçları boğmak, bunlardan yalamuk, pedavra, hartama çıkarmak fiilleri için verilecek cezalar beş misli artırılarak hükmolunur. Bu maddenin uygulanmasında fidandan maksat sekiz santimetreden daha az orta kuturlu ağaç ve ağaçcıkların fidelik, çırpılık, çubukluk safhalarındaki halidir. 14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen ve yukarıdaki fıkra- larda yazılı bulunmayan fiilleri işleyenler bir aydan üç aya kadar hapis ve beşbin liradan otuzbin liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır. (Değişik: 3/11/1988 - 3493/2 md.) 14 üncü maddenin (C) bendinde yazılı fi- illeri işleyenlere onbin lira, (D) bendinde yazılı fiilleri işleyenlere yüzbin lira para cezası verilir. Bu Kanunun 14 üncü maddesinin (A) ve (B) bentlerine muhalif hareket edenler orman sahipleri ise yapılan zarar miktarına göre bir aydan bir seneye kadar hapis ve onbin liradan aşağı olmamak üzere ağır para cezasıyla cezalandırılır. Ancak kendi arazisi üzerinde tohum ekmek veya fidan dikmek suretiyle yetiş- tirilecek ormanların sahipleri yukarıdaki fıkra hükmüne tabi değildir. 14 üncü maddedeki suçları hayvan beslemek için işleyenler hakkında yukarı- daki cezalar bir misli artırılır. 14 üncü maddedeki suçları, suçun işlendiği orman içi köy nüfusuna kayıtlı ve fiilen bu köyde oturanlar dışındakilerin işlemesi halinde yukarıdaki cezalar iki misli artırılır. Madde 92 - (Değişik: 23/9/1983 - 2896/37 md.) (Değişik: 3/11/1988 - 3493/3 md.) Bu Kanunun 16 ncı maddesi gereğince or- manlardan izin almadan açılan maden ocakları idarece kapatılır. Çıkarılan ma- denler ve her türlü tesisler ile alet, edevat ve nakil vasıtalarına el konulur. El konulan malların mahkemece müsaderesine karar verilir. El konulan ve müsade- resine karar verilen mallar hakkında bu Kanunun 84 üncü maddesi uygulanır. (Değişik: 3/11/1988 - 3493/3 md.) Bu Kanunun 16 ncı maddesi gereğince izin- siz maden ocağı açanlara beşyüzbin lira para cezası verilir. Başkaca zarar husule gelmiş ise ayrıca tazmin ettirilir. İzin alarak bu nevi ocakları açanlar idarece kendilerine veya temsilcilerine teblig edilecek tedbirlere riayet etmezler ise bu cezanın yarısına hükmolunur. Bu tedbirlere riayet edilinceye kadar ocaklar orman idaresince işletilmekten men edilir. Madde 93 - (Değişik: 23/9/1983 - 2896/38 md.) Bu Kanunun 17 nci maddesinde yasak edilen fiilleri işleyenler veya izne bağlı işleri izinsiz yapanlar, altı aydan bir yıla kadar hapis cezası ile ceza- landırılırlar. İşgal ve faydalanma yeniden tarla açmak suretiyle vaki olduğu veya yanmış orman sahalarına ilişkin bulunduğu veya kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içerisinde işlendiği takdirde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmo- lunur. Birinci ve ikinci fıkralarda değinilen işgal ve faydalanılan alanın ve yeniden açılan tarlanın yüzölçümünün beş dekardan fazla olması halinde, bu fık- ralarda yazılı cezalar yarı oranında artırılır. Her türlü mahsul ve tesislerin müsaderesine hükmolunur. Müsadere olunan mahsuller satılarak bedeli Orman Genel Müdürlüğünce irad kaydolunur. Müsadere olunan tesisler ise Orman Genel Müdürlüğünce ihtiyaç görüldüğü takdirde orman- cılık veya diğer kamu hizmetlerinde kullanılabilir. Aksi takdirde ilgili orman idaresince, yıkılmak suretiyle karar infaz olunur. İdarenin bu husustaki talebi halinde genel zabıta kuvvetleri idareye yardım etmekle mükelleftir. 17 nci maddenin üçüncü fıkrasındaki yerleri amaç dışı kullananlar ve amaç dışı kullanılmasına izin verenler bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Madde 94 - (Değişik: 3/11/1988 - 3493/4 md.) Bu Kanunun 18 inci maddesinde belirtilen ve yapılması izne bağlı fabrika, hızar ve şeritlerle, kireç, kömür, terebentin, katran, sakız, taş, kum, toprak ve buna benzer ocaklar ile balık üretme tesislerini izinsiz kuranlara yüzbin lira para cezası verilir. Bunların işletilmesi men edilir. Bu tesisler Devlet ormanları içinde kurulmuş ise el konulur. El konulan malların mahkemece müsa- deresine karar verilir. El konulan ve müsaderesine karar verilen mallar hakkın- da bu Kanunun 84 üncü maddesi hükmü uygulanır. Bu Kanunun 14 üncü maddesinin (E) bendinde yazılı fiilleri işleyenlere onbin lira para cezası verilir. Madde 95 - (Değişik: birinci fıkra: 3/11/1988 - 3493/5 md.) Bu Kanunun 19 uncu maddesi hükümlerine aykırı olarak ormanlara izinsiz hayvan sokanlarla, ormana başı boş hayvan girmesine sebep olanlara beher kıl keçi ve deve için beşyüz lira, diğer büyükbaş hayvanların beheri için ikiyüz lira, küçükbaş hay- vanların beheri için yüz lira para cezası verilir. (Değişik: 23/9/1983 - 2896/40 md.) Bu suretle verilecek para cezası binbeş- yüz liradan aşağı olamaz. KANUNLAR, ŞUBAT 1989 (EK - 3) (Ek: 23/9/1983 - 2896/40 md.) Ormanlara izinsiz hayvan sokma suçunu, suçun işlendiği orman içi köy nüfusuna kayıtlı ve fiilen bu köyde oturanlar dışında- kilerin işlemesi halinde, yukarıdaki cezalar iki misli artırılır. (Dördüncü fıkra mülga: 3/11/1988 - 3493/5 md.) Yanmış orman sahaları ile alelümum gençleştirme sahalarına, gençleştirmeye tefriki tarihinden itibaren 15 sene içinde hayvan sokulması veya başıboş bıra- kılmak yüzünden girmesi halinde yukarda yazılı cezalar iki misli tatbik olunur. Madde 96 - (Değişik: 3/11/1988 - 3493/6 md.) Bu Kanunun 20 nci ve 21 inci maddelerinde yazılı hükümlere aykırı hareket edenlere onbin lira para cezası verilir. Madde 97 - (Değişik birinci fıkra: 3/11/1988 - 3493/7 md.) Devlet çekici ile damgalanan ağaçları keserken bu damgayı orman idaresince tespit edilen şe- kilde dip kütükte bırakmayanlarla damgalı ağaçları tespit edilen hadde nazaran daha yüksekten kesenlere kesilen her ağaç için beşbin lira para cezası verilir. Bu kanunun 27 nci maddesinde yazılı damga çekiçlerini taklit edenler veya taklit fiiline iştirak etmeksizin kullananlar Türk Ceza Kanununun 333 üncü mad- desinin 2 nci fıkrasına göre cezalandırılırlar. Madde 98 - (Değişik: 23/9/1983 - 2896/43 md.) 31 inci, 32 nci ve 33 üncü madde hükümlerine göre, köylülere zati ihtiyaç- ları ile köy müşterek ihtiyaçları için verilen orman emvalini; yerinde kullan- mayıp her ne surette olursa olsun elden çıkaranlar, bunları veriliş gayesine uygun kullanmayanlar, yapacak emvalin vasfının bozulması nedeniyle izin almadan yakanlar orman idaresinden izin almadan imal edilmek gayesiyle de olsa başka yere götürenler, kullandıktan sonra sökerek veya yıkarak enkaz halinde bulun- duğu köy hududları dışına çıkaranlar veya yapacak emvali aldığından itibaren bir yıl içerisinde 35 inci maddede belirtilen yapı sistemine uygun inşaat yap- mayarak bu emvali elden çıkaranlar ile bu maddede belirtilen her türlü emval her ne surette olursa olsun alan veya kabul edenler, iki aydan bir seneye kadar hapis ve onbeşbin liradan ellibin liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırı- lırlar. Yukarıdaki fıkrada yazılı eylemleri işleyenlerin her birinden ayrı ayrı,suç konusu emvalin rayiç değerinin iki misli tazminat olarak alınır. Madde 99 - (Değişik: 3/11/1988 - 3493/8 md.) 37 nci madde gereğince verilen izinlerde gösterilecek tedbir ve şartlara riayet etmeyenlere beşbin lira para cezası verilir. Madde 100 - (Değişik: 23/9/1983 - 2896/45 md.) 41 inci maddeye aykırı olarak her çeşit orman mallarını nakliyesiz veya damgasız nakledenler, 108 inci madde gereğince cezalandırılır. Nakliye tezkeresini değiştirmeksizin ağaç,odun,kömür ve diğer orman mahsul- lerini taşıyanların malları, kaçak olup olmadığının incelenmesi için 84 üncü maddede gösterilen şekilde alıkonulur. Kaçak olmadığı ve nakliyesinin yenilen- mediği tahakkuk ederse, alıkonulan mallar derhal taşıyana teslim edilerek nak- liyesi verilir. Malların kaçak olduğu anlaşılırsa 108 inci madde hükmü tatbik olunur. (Değişik: 3/11/1988 - 3493/9 md.) Nakliye tezkeresini değiştirmeden nakli- yat yapanlara yüzbin lira para cezası verilir. Ormandan kesilen ağaçlardan dam- gaya tabi orman emvalini damgasız olarak orman idaresinin istif yerlerine götü- renlere ellibin lira para cezası verilir. Madde 101 - (Değişik birinci fıkra: 3/11/1988 - 3493/10 md.) Yazılı olarak yapılan tebligat tarihinden itibaren iki yıl içinde 50 nci maddede yazılı işaretlerle ormanların hudutlarını belli etmeyen hususi orman sahiplerine beşyüzbin lira para cezası verilir. (Değişik: 3/11/1988 - 3493/10 md.) Orman sahipleri bu cezanın kesinleşmesin- den sonra bir yıl içinde yine bu mükellefiyeti ifa etmezler ise bunlara birmil- yon lira para cezası verilir. Son hükmün infazından itibaren 1 yıl içinde tahdit muamelesi yine yapılma- dığı takdirde masrafı bilahara orman sahibinden alınmak üzere bu muamele orman, idaresi tarafından yapılabilir. Madde 102 - (Değişik birinci fıkra: 3/11/1988 - 3493/11 md.) 51 inci madde gereğince tanzim, kabul ve tasdik olunan orman amenajman planlarında ormanın imarı, geliştirilmesi, ağaçlandırma yapılması, hastalık ve haşerelerle mücadele edilmesi gibi yapılmasına lüzum gösterilen işleri plan dairesinde ve verilen müddet içinde yapmayan ve gerekli tedbirleri almayan orman sahiplerine beşyüz- bin lira para cezası verilir. Bu cezanın infazından sonra, orman sahipleri kendilerine verilecek mühlet içinde bu işleri yapmazlar veya lüzumlu tedbirleri almazlarsa bunlar orman ida- resi tarafından yapılır ve masrafları tamamen kendilerinden alınır. Madde 103 - (Değişik: 3/11/1988 - 3493/12 md.) 67 nci madde hükümlerine aykırı hareket edenlere yüzbin lira para cezası verilir. Devlet veya her kime ait olursa olsun yeniden orman yetiştirme veya orman boşluğu ile göçük, devrik ve heyelan gibi hallerle meydana gelen açıklık- ları doldurmak veya satış maksadıyla işlenen sahalarda geçici olmak kaydıyla yapılan tohumlama alanlarıyla fideliklere herhangi bir şekilde veya hayvan so- kulması veya girmesi suretiyle orman yetiştirme alanlarında zarara sebebiyet verenlere üçyüzbin, diğer alanlarda zarara sebebiyet verenlere yüzbin lira para cezası verilir. Madde 104 - (Değişik birinci fıkra: 23/9/1983 - 2896/49 md.) 68 inci madde- deki mecburiyete riayet etmeyenler bir aydan altı aya kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Orman idaresine ait telefon şebekesi ve tesislerine her türlü alet ve mal- zemesine zarar verenler Türk Ceza Kanununun 391 inci maddesi gereğince cezalan- dırılırlar. Bu suç Haziran ayı başından Ekim ayı sonuna kadar devam eder, yangın mevsi- minde işlenirse ceza iki misline çıkarılır. Madde 105 - (Değişik birinci fıkra: 4/7/1995 - 4114/3 md.) 69 uncu maddeye göre ormanlarda vukua gelecek yangınları söndürmek için yetkili memurlar ve or- man teşkilatı tarafından yangın mahalline gitmeleri emrolunmasına veya mahalli mutat vasıtalarla ilan edilmesine rağmen orman yangınını söndürmeye gitmekten imtina edenler veya gidip de çalışmayanlar ve verilen işi yapmayanlar hakkında mahallin en büyük mülki amiri tarafından beşmilyon lira para cezası uygulanır. Bu miktar Bakanlar Kurulunca üç misline kadar artırılabilir. (Değişik: 23/9/1983 - 2896/50 md.) Ancak bu cezaya tebliğ tarihinden itiba- ren onbeş gün içinde ilgililer mahalli sulh ceza mahkemesine itirazda bulunabi- lir. Bu itiraz evrak üzerinde incelenir, bu konuda verilen kararlar kesindir. Bu maddede yazılı memurlarla orman teşkilatında vazifeli olanlardan yangın yerine yardım göndermiyenlerle alaka göstermiyenler Türk Ceza Kanununun 230 un- cu maddesinin 2 nci fıkrasına göre cezalandırılırlar. Madde 106 - Bu kanunun 72 ve 73 üncü maddelerine muhalif hareket eden veya ettirenler Türk Ceza Kanununun 230 uncu maddesinin 2 nci fıkrası gereğince ce- zalandırılırlar. Madde 107 - (Değişik: 3/11/1988 - 3493/13 md.) 74 üncü maddede gösterilen tedbirlere riayet etmeyenlere mahallin en büyük mülki amiri tarafından yirmibin lira para cezası verilir. Madde 108 - (Değişik birinci fıkra: 23/9/1983 - 2896/52 md.) Orman mallarının bu Kanun hükümlerine aykırı olarak kesildiğini,taşındığını veya top- landığını bildiği halde; taşıyanlar, biçenler, işleyenler, kabul edenler,kulla- nanlar,atanlar,satın alanlar veya bulunduranlar bir aydan bir seneye kadar ha- pis ve beşbin liradan ellibin liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılır. (Değişik: 23/9/1983 - 2896/52 md.) Birinci fıkrada yazılı fiillerin,ticaret- hane sahibi olsun olmasın her türlü orman ürünü ticareti ile uğraşanlarla, kar maksadıyla aldıkları orman mallarını işleyerek her ne şekilde olursa olsun alet ve eşya haline dönüştürdükten sonra satanlar tarafından işlenmesi halinde, bir seneden beş seneye kadar hapis ve yüzellibin liradan aşağı olmamak üzere ağır para cezası ile cezalandırılır. Suç mevzuu kaçak orman mahsulünün kıymeti hafif ise, 2 nci fıkradaki ceza- lar yarısına indirilerek, fahiş ise bir misline çıkarılarak hükmolunur. Kaçak orman mallarının taşınmasında kullanılan canlı ve cansız bütün nakil vasıtaları kime ait olursa olsun idarece zapt ve mahkemelerce müsaderesine hükmolunur. (Beş, altı ve yedinci fıkralar iptal: Anayasa Mahkemesinin 19/4/1966 tarih, E. 1966/1 K. 1966/21 Kararı ile) Madde 109 - (Değişik: 23/9/1983 - 2896/53 md.) Ağaçlarda bulunan resmi damga ve numaraları bozanlar ve orman hudutlarında- ki taksimata mahsus işaretleri ve levhaları ve orman kadastrosunda sınır nokta- larını gösteren sabit taş veya beton kazıkları, ormanlardaki otlak, yaylak ve kışlakların sınır işaretlerini kıranlar, kaldıranlar, belirsiz hale getirenler, yerlerini değiştirenler bir aydan bir seneye kadar hafif hapis ve binbeşyüz li- radan onbin liraya kadar hafif para cezası ile cezalandırılır. Madde 110 - (Değişik: 4/7/1995 - 4114/4 md.) 76 ncı maddenin; a) (a) bendinde belirtilen fiili işleyenler birmilyon lira para cezası ile, b) (b) ve (c) bentlerinde belirtilen fiilleri işleyenler bir yıldan aşağı olmamak üzere hapis ve onmilyon liradan ellimilyon liraya kadar ağır para cezası ile, c) (d) bendinde belirtilen fiili işleyenler bir yıldan aşağı olmamak üzere hapis ve ellimilyon liradan üçyüzmilyon liraya kadar ağır para cezası ile, Cezalandırılır. Tedbirsizlik ve dikkatsizlik ile orman yangınına sebebiyet verenler iki yıldan beş yıla kadar hapis ve ikiyüzmilyon liradan beşyüzmilyon liraya kadar ağır para cezası ile cezalandırılır. Orman alanında yangın sonucu hasıl olan zarar fahiş ise mahkeme suça mahsus cezayı yarısına kadar artırır. Hafif ise yarısına ve eğer pek hafif ise üçte birine kadar eksiltir. Yangın, bir şahsın hayatını tehlikeye koymuş olduğu takdirde ceza dörtte bir oranında, ölüm meydana gelmiş ise ayrıca yarı nisbe- tinde arttırılır. Kasden orman yakanlar on yıldan onbeş yıla kadar ağır hapis ve beşyüzmilyon liradan birmilyar liraya kadar ağır para cezasına mahkum edilir. Bu fıkradaki suçun işlenmesi nedeniyle yanan orman alanı üç hektardan fazla olduğu takdirde verilecek ceza bir kat arttırılır ve yangın bir şahsın hayatını tehlikeye koymuş olduğu takdirde verilecek ceza ayrıca bir kat daha arttırılır. Ölüm mey- dana gelirse müebbet ağır hapis cezasına hükmedilir. Terör amacı ile bir örgüte mensup kişi veya kişilerce Devlet ormanlarını yakanlar yirmidört yıldan otuz yıla kadar ağır hapis, beşmilyar liradan onmil- yar liraya kadar ağır para cezasına mahkum edilir. Yanan orman alanı bir hek- tardan fazla olduğu veya bir şahsın hayatını tehlikeye koyduğu takdirde müebbet ağır hapis cezasına hükmedilir. Yangın sebebiyle ölüm meydana gelirse fiili işleyen veya işleyenlere ölüm cezası verilir. Terör amacı ile bu suçu işleyenler hakkındaki davalara 2845 sayılı Devlet Güvenlik Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkındaki Kanun gere- ğince Devlet Güvenlik Mahkemelerince bakılır. Bu maddede gösterilen cezalar için 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında kanunun 4 üncü madde hükmü uygulanmaz. Madde 111 - Bu kanunun 3 üncü maddesiyle orman rejimi altına alınan yerler- de ve 23, 24, 25 inci maddeler gereğince muhafaza ormanı ve milli park olarak ayrılmış ormanlarda, ormanlara mütaallik suçları işliyenlerin müstahak olacak- ları ceza iki misli olarak hükmolunur. Madde 111/a - (Ek: 3/11/1988 - 3493/15 md.) Bu Kanunda mercii belirtilmemiş idari para cezaları, orman işletme şefleri tarafından verilir. Bu Kanuna göre verilen idari para cezalarına dair kararlar ilgililere Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilir. Bu cezalara karşı tebliğ tarihinden itibaren en geç 7 gün içinde yetkili sulh ceza mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. İtiraz, zaruret görülmeyen hallerde evrak üzerinde inceleme yapılarak en kısa sürede sonuçlan- dırılır. Bu Kanuna göre verilen idari para cezaları 6183 sayılı Amme Alacakla- rının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre orman idaresince tahsil olu- nur. Madde 112 - (Değişik: 23/9/1983 - 2896/54 md.) Bu Kanunla yasaklanan; dikiliden ağaç kesilmesi dışındaki fiillerin işlen- mesi nedeniyle meydana gelen zarar için istek halinde ayrıca gerçek zarar üze- rinden tazminata hükmolunur. Gerçek zarar; A) Suç konusu orman emvali ağaçtan elde edilmiş ise; Suçun işlendiği yere en yakın orman idaresi satış yerinde suç konusu orman emvalinin bir evvelki yı- la ait bilanço döneminde yapılan açık artırmalı satışlarda, aynı cins ve türde- ki emval için beliren satışlar ortalamasından, bu tür emvale ait o dönemde ya- pılmış kesim, taşıma ve istif giderlerinin çıkarılmasıyla elde olunacak birim fiyat üzerinden hesap edilir. B) Suç konusu fidan ise; suçun işlendiği yıl, aynı fidanların her birisinin dikimi ve arazi hazırlanması için hesaplanacak gerçek masraflar ile o yıla ka- dar kesilen fidanlar için yapılmış bakım giderleri toplamı bir misli fazlasıyla tazmin ettirilir. C) Ormanlardan temin olunan ve değeri para ile ölçülebilecek diğer her tür- lü orman emvalinin gerçek zarar birim fiyatı ise (A) bendi hükmüne kıyasen hesaplanır. Orman işletme müdürlükleri, görev alanları içerisinde bulunan her ilçe mer- kezi için ayrı olmak üzere, bu madde hükümlerine göre ormanlardan elde edilebi- lecek her türlü emval için tazminata esas olacak birim değerlerini, her yılın ikinci ayının yirminci gününe kadar bir cetvel halinde tespit ve tanzim edip bağlı bulunduğu orman bölge başmüdürlüğüne tasdik ettirerek bu cetvelleri ilgi- li bulundukları ilçelerde belediyeler vasıtasıyla ilan ettirip, derhal birer nüshalarını mıntıkasındaki Cumhuriyet savcılıklarıyla ceza ve hukuk mahkeme- lerine ve bu davaların takip olunacağı kendi birimlerine gönderir. Bu cetveller ertesi yılın ikinci ayının son günü akşamına kadar geçerli sayılır.Yargı organ- ları, bu cetvellere göre tazminata hükmederler. Madde 113 - (Değişik: 23/9/1983 - 2896/55 md.) Bu Kanunla yasaklanan fiilin dikiliden ağaç kesilmesine taalluku halinde ağaç müsadere edilmiş olsa dahi talep halinde hükmolunacak tazminat mahalli rayice göre hesaplanır. Mahalli rayiç; suçun işlendiği yere en yakın orman satış istif yerinde,suç konusu orman mahsulü emvalin bir evvelki yıla ait bilanço döneminde yapılan açık artırmalı satışlarda aynı cins ve türdeki emval için beliren satışlar or- talamasıdır. 112 nci maddenin son fıkrası hükmü bu madde için de geçerlidir. Madde 114 - (Değişik: 23/9/1986 - 2896/56 md.) Her türlü orman suçları ile tahrip olunan veya yakılan sahalar için, bu Kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca, ağaç cinsine göre cari yıl içindeki mahalli birim saha ağaçlandırma gideri esas tutularak ağaçlandırma masrafına da hükmolunur. 112 nci maddenin son fıkrası hükmü bu madde için de aynen uygulanır.

Döküman Arama

Başlık :

Kapat