Necip Fazıl Kısakürek Şiirleri 2

NFK’dan Şiirler 2 BEKLENEN Ne hasta bekler sabahı,Ne taze ölüyü mezar.Ne de şeytan, bir günahı,Seni beklediğim kadar.Geçti istemem gelmeni,Yokluğunda buldum seni;Bırak vehmimde gölgeni,Gelme, artık neye yarar?     BEKLEYEN Sen, kaçan ürkek ceylânsın dağda,Ben, peşine düşmüş bir canavarım!İstersen dünyayı çağır imdada;Sen varsın dünyada, bir de ben varım!Seni korkutacak geçtiğin yollar,Arkandan gelecek hep ayak sesim.Sarıp vücudunu belirsiz kollar,Enseni yakacak ateş nefesim.Kimsesiz odanda kış geceleri,İçin ürperdiği demler beni an!De ki: Odur sarsan pencereleri,De ki: Rüzgâr değil, odur haykıran!Göğsümden havaya kattığım zehir,Solduracak bir gül gibi ömrünü,Kaçıp dolaşsan da sen, şehir şehir,Bana kalacaksın yine son günü.Ölürsün... Kapanır yollar geriye;Ben mezarla sırdaş olur, beklerim.Varılmaz hayale işaret diye,Toprağında bir taş olur, beklerim...BENDEDİR Ne azap, ne sitem bu yalnızlıktan, Kime ne, aşılmaz duvar bendedir, Süslenmiş gemiler geçse açıktan, Sanırım gittiği diyar bendedir. Yaram var, havanlar dövemez merhem; Yüküm var, bulamaz pazarlar dirhem. Ne çıkar, bir yola düşmemiş gölgem; Yollar ki, Allah"a çıkar, bendedir.

BABADAN OĞULA

 

Eve dönmez bir akşam;

Ve gün yüzlü çocuğu,

Sorar: Nerede babam?

         

Bakarlar, oldu, bitti;

Gelir, derler çocuğa,

Baban attâya gitti.

         

Uzar gider bu attâ;

Ve neler neler olmaz!

Ve kimbilir ve hattâ;

         

Bir mahşer gerisinde;

Babası döner bir gün,

Oğlunun derisinde...

     

BAHÇEDEKİ İHTİYAR

 

Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış

Nurlu ihtiyarın yanaklarında.

Yapraktan saçını yerlere yaymış,

Sonbahar ağlıyor ayaklarında.

 

Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,

İçi karanlıkla dolu gözleri;

Alnında akşamın ince kederi,

Sessizliğin sırrı, dudaklarında.

 

Yanan bir kağıtta küçük bir satır

Yazı gibi akşam onu karatır;

Artık o, silinen bir hâtıradır,

Bu ıssız bahçenin uzaklarında...

   

BAŞIBOŞ

 

Vatanımda sular akar, başıboş;

Herkes, birbirini kakar, başıboş.

Bozkırlardan topal bir tren geçer;

Çocuk, merkep, öküz bakar, başıboş.

Yanmaz da yürekler, güneşe atsan;

Bir kibrit, bir orman yakar, başıboş.

Tarih, kutuplara kaçmış bir fener,

Buz denizlerinde çakar başıboş.

Yirmidokuz harflik sözde aydınlar,

Yafta yazar, isim takar, başıboş.

Allah"ım sen acı bu sâf millete!

Akşam yatar, sabah kalkar, başıboş...

   

BOŞ DÜNYA

 

Gittiler... Bana dünyam

Birdenbire boş geldi.

Seçilmiş oldu eşyam.

Odalarım loş geldi.

 

Gözlerim müebbette,

Günü gelir elbette...

Gelir Melek nöbette,

Safa geldi, hoş geldi.

Döküman Arama

Başlık :

Kapat