Kapat

AHŞAP TEKNOLOJİSİ-AHŞAP BİRLEŞTİRMELER

ŞEKİL VE RESİMLERİ GÖREMİYORSANIZ www.megep.meb.gov.tr ADRESİNDEN İLGİLİ MODÜLÜ BULARAK İNCELEYEBİLİRSİNİZ.

1. PERSPEKTİF
1.1. Perspektifin Tanımı ve Önemi
Bir cismin, İzdüşüm düzlemine göre belli açılarda tutulması sonucu, cismin İzdüşüm
düzleminde oluşan üç boyutlu görüntüsüne perspektif denir. Yani cismin üç yüzeyinin aynı
anda ifade edilebildiği bir uygulamadır.
Görünüş çıkarma uygulamalarında, cisme üç yönden ve dik olarak bakılırken;
Perspektifte cisme tek yönden bakılmaktadır. (Paralel perspektif) Cisim belli açılarda
tutulduğundan, sadece bir yüzeyi değil aynı anda üç yüzeyi görülebilmekte ve cismin
bütünlüğü hakkında daha iyi fikir verebilmektedir.
Perspektifi diğer bir tanımlama ile cismin insan gözü ile görüldüğü şekli ile ifade
edilmesi şeklinde de açıklayabiliriz.
Perspektif ile bir parça (cisim, eşya vb.) ifade edilebileceği gibi, bir mekân veya bir
yerde üç boyutlu olarak anlatılabilir. Bu anlatımlar meslek alanlarına göre değişiklikler arz
etmekte ve çizim tekniklerinde de farklılıklar olabilmektedir. Genel olarak mekân ve yer
tasarımları ile ilgili konularda konik perspektif çizimleri uygulanırken; tek eşyaların veya
cisimlerin çiziminde Paralel perspektif yöntemleri uygulanmaktadır.
Perspektif resimlerin teknik alanda sağladığı avantajlar şunlardır:
Ø Cismi 3 boyutlu (genişlik, yükseklik, derinlik) olarak görmemizi sağlar.
Ø Cismin farklı yüzlerindeki ayrıntıları bir arada görmemizi sağlar.
Ø Tanıtım, reklâm, pazarlama işlerinde yeterli teknik bilgiye sahip olmayanların
bile kolaylıkla anlamasını sağlar.
Ø Cisimleri doğada gördüğümüz şekilde resmedilmesini sağlar.
Ø İmalât işlerinde kolaylık sağlar.
1.2. Perspektif Çeşitleri
1.2.1. Paralel Perspektif
Şekil 1.2 Paralel perspektif çizimi
Paralel perspektif cismin gerçekte karşılıklı paralel duran kenarlarının (yüzeylerinin),
perspektif çizimlerinde de paralel olarak çizilmesidir. Paralel perspektif uygulamaları bir
mekan için değil genelde tek cisimler için kullanılır. Paralel perspektifte, resim düzleminde
en anlamlı ve cismin en fazla ayrıntılarının ifade edildiği görüntünün elde edilebilmesi için
en uygun açı değerleri kullanılır ve bu açı değerlerine göre perspektife isim verilir. Paralel
perspektif çizimlerinde ilk yapılması gereken işlem; çizim alanının oluşturulmasıdır. Çizim
alanı, çizilmek istenen perspektif çeşidine göre çizilmiş üç kılavuz çizgiden oluşur ve bundan
sonra çizilecek bütün çizgiler bu üç çizgi dikkate alınarak çizilir ve bu çizgilere mutlaka paralel olur.
Paralel perspektif çeşitlerini başlıca iki ana başlık altında inceleyebiliriz.
Ø Aksonometrik perspektif
· İzometrik perspektif
· Dimetrik perspektif
· Trimetrik perspektif
Ø Eğik perspektif
· Kavaliyer perspektif
· Militer perspektif
1.2.1.1. Aksonemetrik Perspektif
Aksonometrik perspektif; altındaki üç perspektif çeşidinin ortak ismi olup, tek başına
bir çizim uygulaması değildir.
1.2.1.1.1. İzometrik Perspektif
İzometrik perspektif; Cismin üç temel ekseninin de İzdüşüm düzlemine göre eşit açı
dereceleri ile tutularak oluşturulan pozisyonuna göre çiziminin yapıldığı uygulamadır.
Cisim, üç yönde de eşit ölçüde eğik tutulduğundan, gerçekte üç kenarda %82 oranında küçük
görünür; ancak, çizim kolaylığı açısından her üç yönde de 1/1 ölçüler kullanılır. Oluşan
çizimdeki açılar 120 ve 60 derece olarak ortaya çıkacaktır.
Şekil 1.3. İzometrik perspektif çizimi
1.2.1.1.2. Dimetrik Perspektif
İzdüşüm düzlemine iki ekseni eşit açı dereceleri ile tutulur ve çizim alanı bir tarafa 7,
diğer tarafa 42 derecelik açı yapacak şekilde oluşturulur. Perspektifin daha anlaşılır olması
için, cismin ön görünüşü genellikle 7 derecelik alana, yan görünüşü ise 42 derecelik alana
gelecek şekilde yerleştirilmelidir. Kenarlar izdüşüm düzlemine paralel olmadığı için her iki
yüzeyin ölçüleri de belli oranda küçülür ancak bu küçülme 7 derecelik kenarda çok az 42
derecelik kenarda yarıdan biraz az olduğundan ortalama değerler olan 1/1 ve ½ oranları
çizimde esas alınır. (7 derecelik kenarda 1/1, 42 derecelik kenarda ½) Dimetrik perspektif
çizimlerinde çizim alanını oluşturan kılavuz çizgiler açı ölçer ile işaretlenip belirlendikten
sonra, bütün çizimler bu çizgilere paralel olarak ve gönyeler birbiri üzerinde kaydırılarak
yapılır. Uygulaması diğer yöntemlere göre daha zordur, ancak elde edilen perspektif
görüntüsü oldukça gerçekçi bir görüntüdür.
1.2.1.1.3. Trimetrik Perspektif
Trimetrik perspektifte cismin sağa, sola veya öne, ne kadar eğileceği, izdüşüm
düzlemine göre hangi açılarda duracağı, parçanın biçimine ve detaylarına göre tamamen
serbest bırakılmıştır. Diğerlerinden farklı tarafı ise diğer yöntemlerde dik (90 derece) duran
kılavuz çizgilerden biri bu yöntemde serbest olarak sağa veya sola doğru değişik açıda
durabilir. Açı değerlerinin farklı olması çizim ve uygulama açısından resmi zorlaştırdığından
ve seçilen açıların her zaman iyi bir görüntü oluşturmadığından tercih edilmeyen bir
yöntemdir. Kullanılacak açı değerlerine göre kenar ölçülerinin ne oranda küçüleceği de
dikkat edilmesi gereken hususlardan biridir.
1.2.1.2. Eğik Perspektif
Eğik perspektif; altındaki iki perspektif çeşidinin ortak ismi olup, tek başına bir çizim
uygulaması değildir.
1.2.1.2.1. Kavaliyer Perspektif
Cismin ön görünüşünü oluşturan yüzeydeki kenarlar birbirine dik olacak şekilde
yerleştirildikten sonra eğik izdüşümde olduğu gibi değişik açılarda paralel ışınlar
gönderilerek görüntüsü resim düzlemi üzerine düşürülür. Bu ışınlar çizim kolaylığı olması
açısından genellikle 30, 45 veya 60 derecelik açılarla gönderilir. Eğer 30 derecelik açı ile
çizilmişse kenar uzunluğu 1/1, 45 veya 60 derecelik açılardan biri ile çizilmişse ½ olarak
alınır.
1.2.1.2.2. Militer Perspektif
Bu perspektif çizim yöntemine geçmişte askerî planların yapılmasında sıklıkla
kullanıldığından askerî perspektif anlamına gelen militer perspektif denilmektedir. Ön ve yan
yüzeyler arasındaki açı 90° olarak alınır. Bu nedenle eksenlerin yatayla yaptığı açı 45°-45°ya
da 30° - 60°dir. Bu yöntemde kavaliyer perspektifin tersine üstten görünüş gerçek
görünümünde çizilir. Üstten iç kısımların daha ayrıntılı görülmesinin istendiği şekillerde ve
planların perspektif resimlerinin çizimi için uygundur.
1.2.2. Konik Perspektif
Cismin gözün gördüğü şekli ile ifade edilmesidir. Cismin kenarları gerçekte paralel
olmasına rağmen, cisme bakıldığında kenarlar paralel değilmiş gibi ve derinliği oluşturan
kenar çizgileri ilerde bir noktada kesişecekmiş gibi görünür. Bir yolun ortasına geçip ileri
doğru baktığımızda, bulunduğumuz noktanın geniş ve ileri gidildikçe daraldığını hatta göz
hizasında nokta haline geldiğini görürüz. Ama aslında yolun daralmadığını ve hep aynı
genişlikte devam ettiğini de biliriz. Yine bir koridorun başından baktığımızda, sonuna doğru
giderek küçüldüğünü görebiliriz. (Görsel olarak) İşte gözümüzün gördüğü gibi ve gerçekçi
olarak çizilen bu perspektife konik perspektif denir. Konik perspektifte derinliği ifade eden
kenarların hiçbiri birbirine paralel değildir ve izafi olarak göz noktası adı verdiğimiz bir
noktada birleşir.
Bina veya iç mekânların çiziminde uygulanan bir yöntem olup iki çeşidi vardır.
Ø Merkezi perspektif
Ø Köşe perspektifi
Bu konu ahşap iş resmi ile ilgili diğer modüllerde de kapsamlı olarak verilmiştir.
1.3. Perspektif Çizim Kuralları
Ø Cismin boyutlarına ve şekline uygun perspektif şekli seçilmelidir.
Ø Amaca uygun perspektif şekli tercih edilmelidir.
Ø Cismin boyutları ile formuna uygun bir çizim tekniği ve sırası izlenmelidir.
Ø Farklı parçaların birleşimi ile oluşmuş cisimlerin perspektiflinde parçalar
ayrı ayrı ve aşamalı çizilmelidir.
Ø Tek parçadan oluşan boşluklu cisimlerin perspektif çiziminde ise prizma yöntemi
adı verilen teknik uygulanır. Prizma yönteminde, cismin tüm boyutlarını
kapsayan büyüklükte bir prizmatik kutu çizilerek boşluklar çıkarılır.
Ø Herhangi bir temel izdüşüm düzlemine paralel olmayan yüzeyleri bulunan
cisimlerin perspektif çizimlerinde de kutu yönteminin uygulanması pratiklik sağlar.
Ø Dairesel veya dairesel yüzeyleri olan cisimlerin perspektiflerinin çiziminde
prizma yöntemi ile birlikte dört merkezli elips çizme yönteminden yararlanılır.
1.4. Perspektif Çizimlerin Ölçülendirilmesi
Ölçülendirme modülünde anlatılan ölçülendirme kurallarına uygun ölçülendirme yapılır.
2. AHŞAP BİRLEŞTİRMELER
2.1. Ahşap Birleştirmelerin Tanımı ve Önemi
Ahşabın dayanımı ve sağlamlığı yapılan birleştirmelerin tekniğine uygunluğu ve
yerine göre kullanımı ile mümkündür. Birleştirmelerde dikkat edilmesi gereken hususları
şöyle sıralayabiliriz:
Ø Tutkal yüzeyi ne kadar çoksa birleştirmenin dayanımıda o kadar iyi olacaktır.
Ø Ahşabın makta kısmı tutkalı iyi tutmaz. Bu nedenle yüz ve cumba kısımlarının
yüzeyi fazla tutulmalıdır.
Ø Parça kalınlığına göre belli oranlarda birleştirme için pay bırakılmalıdır.
Ø Birleştirmelerde sıkılık faktörü önemlidir. Ne az olmalı, nede parçayı zorlayıp
çatlatmalıdır. Kısaca tatlı sıkı konumda olmalıdır.
Ø Birleşim yerleri gönyesinde ve alıştırılmış (Alıştırma testeresi kullanılabilir.)
olmalıdır.
Ø İç odun iç oduna, dış odun dış oduna denk gelmelidir ( Ahşabın çalışmasının
denk gelmesi amaçlanır.).
2.2. Ahşap Birleştirme Çeşitleri
2.2.1 En Birleştirmeler
Ahşap teknolojisinde geniş tablalar iki veya daha çok parçanın yanyana getirilip,
çeşitli yöntemlerle birleştirilerek yapıştırılması sonucunda elde edilirler. Bunun nedeni;
ahşabın çalışmasından dolayı oluşabilecek şekil değişikliğini en alt seviyede tutarak tablanın
düzgün doğrultuda kalmasını sağlamaktır.
En birleştirmelerin kullanım yerleri olarak zemin, tavan ve lambriler ile geniş masif
tabla elde edilerek kullanılması gereken yerleri (okul sıraları gibi) sayabiliriz.
2.2.1.1. Düz En Birleştirme
İki parça düz olarak birleştirilmiş ve yapıştırılmıştır. Resimde parçanın kenarlarını belirten
ana çizgiler kalın, birleştirme yerleri ise ince sürekli çizgi ile çizilmelidir. Makta taraması 45°
'lik eğimle l mm - 3 mm aralıklı olur. Yüz ve cumba görünüş resminin karışmaması için
görünüşlerde içleri taranmadan boş bırakılır. Perspektif çizimlerinde ise doğal görüntü veren
yüz, cumba ve makta taraması yapılır.
Şekil 2.1. Düz En Birleştirme
2.2.1.2. Lambalı En Birleştirme
Düz birleştirmeye göre %50 daha tazla tutkallama yüzeyi oluşur. Ahşap binaların
tavan ve yer döşemelerinin yapılmasında kullanılır. Cumbalar düz olarak alıştırılır ve kalınlığın
1/2 'si genişlik ve derinlikte lamba açılarak birleştirilir.
Ön görünüşte iki parçanın birleşme çizgisi ince sürekli çizgiyle, lambanın derinliği de
kesik çizgilerle belirtilir. Üst görünüşte ise yalnızca lambanın genişliği kesik çizgi ile gösterilir.
2.2.1.3. Kendinden Çıtalı Kinişli En Birleştirme
Kinişin kalınlığı, parça kalınlığının 1/3 ü, derinliği ise yaklaşık parça kalınlığının
yarısı olacak şekilde yapılır. Çizimde 0,5–1 mm tutkal boşluğu da dikkate alınmalıdır. İş
parçasında fazla fire nedeniyle küçük işletmeler tarafından fazla tercih edilmez. Tavan ve yer
döşemesi malzeme üreticileri tarafından tercih edilir.
Şekil 2.3. Kendinden Çıtalı Kinişli En Birleştirme
2.2.1.4. Yabancı Çıtalı Kinişli En Birleştirme
Yapımı basit olduğu için küçük işletmeler tarafından tercih edilen bir birleştirme
yöntemidir. Cumbaları alıştırılan tahtaların ortalarına kalınlığın 1/3 'ü genişlik ve 1/2 'si
derinlikte kiniş açılır. Kinişlerin ortalarına konulan aynı kalınlıkta ve kinişlerin toplam
derinliğinden l mm daha kısa dar çıtalarla birleştirme gerçekleştirilir. Çıtaların elyafının iş parçası
elyafına dik olması tercih edilir. Bu nedenle çıtaların yerine kontraplak da konulabilir.
2.2.1.5. Kavelalı En Birleştirme
Kavela, parçalardaki deliklerin toplam uzunluğundan 2 mm kısa olmalıdır. Bu
durumun ve birleştirme yapılmadan önce delik çevrelerine açılan havşaların ön ve yan
görünüşte belirtilmesi gerekir. Kavelalar ve delikler parça içinde kaldıkları için kesik
çizgilerle çizilir. Kavela ekseni üst görünüşte merkezden geçen yatay ve düşey ince eksen çizgisi
ile daire çapını 2-3 mm geçecek şekilde çizilmelidir.
Şekil 2.5. Kavelalı En Birleştirme
2.2.1.6. Makinede Yapılan En Birleştirmeler
Masif parçaların makinede birleştirme yapılmasıyla geniş yüzeyli tablaların elde
edilmesinde kullanılır. Büyük ve seri üretim yapan işletmeler bu yöntemi tercih ederler.
Kalınlığı çıkan parçaların cumbaları düzeltilerek yanyana getirilir ve freze
makinalarında özel bıçaklarla kanallar açılır. Makinede tek ayar yapılıp parçalar bir düz, bir
ters olarak açılarak birleştirme bitirilir. V şeklinde işaretleme mutlaka yapılmalıdır.
2.2.2. Köşe Birleştirme Çeşitleri
Köşe birleştirmeler denildiğinde genel anlamda birbiri ile 90 derece veya değişik
açılarda köşe oluşturan birleştirmeler akla gelir. Birleştirme yapılan parçaların konumlarına
göre bu birleştirmeler de üç şekilde gruplandırılır. Çerçeve köşe birleştirmeler, elyaf köşeye
dik birleştirmeler ve elyaf köşeye paralel birleştirmeler(Masif tabla birleştirmeler). Ancak
köşe birleştirmeler denildiğinde farklı bir husus belirtilmemişse çerçeve köşe birleştirmeler anlaşılmalıdır.
2.2.2.1. Çerçeve Köşe Birleştirmeler
Bu birleştirmeler mobilya kapakları, kapı ve pencereler, ilan dolabı vb. yerlerde
kullanılan ve cumba (yan yüzeyler) ların birbiri ile genellikle 90 derece açı oluşturduğu
yapım tekniğidir. Birleştirme ile lamba, kiniş, kordon veya pah gibi bir kenar şekillendirmesi
de uygulanır. Çerçeve köşe birleştirmeler uygulanan yapım tekniğine göre sınıflandırılırlar.
2.2.2.1.1. Açık Zıvanalı Birleştirmeler
Zıvananın uzunluğu parça genişliği, kalınlığı ise parça kalınlığının 1/3 ü kadar yapılır.
İki parçadan ortası boşalana dişi zıvana, iki kenarı boşalana ise erkek zıvana adı verilir.
Lambalı zıvanada (2/3 lambalı) zıvana derinliği lamba kalınlığı kadar az açılır, erkek
zıvanalardan biri de lamba derinliği kadar küçük olur. Resim üzerinde birleştirmenin zıvana
olduğunu göstermek amacıyla zıvananın köşeleri ince çizgi ile köşegen olarak birleştirilir ve
bu işarete zıvana işareti adı verilir.
2.2.2.1.2. Hampaylı Zıvanalı Birleştirmeler
Hampaylı zıvanada parça genişliğinin 2/3 zıvana olarak parça genişliği kadar
açılırken, 1/3 ü 1 cm derinliğinde açılır. Zıvana kalınlığı parça kalınlığının 1/3 ü kadar olur.
Resim üzerinde zıvana işareti sadece 2/3 lük kısıma konulur, hampay olarak ifade edilen
kısıma konulmaz.
2.2.2.1.3. Gönye burun Zıvanalı Birleştirmeler
Zıvana birleştirme yapılacak parçalardan biri parça genişliği kadar derinlikte ortası
boşaltılarak dişi zıvana yapılır ve bir kenarı de 45 derece (gönye burun) olarak kesilir.
Diğeri ise bir tarafındaki kapak tamamen çıkarılırken diğer tarafındaki kapak 45
derece kesilmek sureti ile birleştirme yapılır.
2.2.2.1.4. Gönye burun Kavelalı Birleştirmeler
Parçalardan ikiside 45 derece olarak kesilir ve kesilen yüzeylerine dik olacak şekilde
iki adet kavela markası yapılır. Kavelanın kalınlığı enaz parça kalınlığının 1/3 ü, en fazla ise
yarısı kadar olur. Kavela delikleri dik olarak delinmeli ve tutkal boşluğu dikkate alınmalıdır.
Kavelaların başlarına da pah kırılması gerekir.
2.2.2.2. Elyaf Köşeye Paralel Birleştirmeler
Kutu mobilya yapımında kullanılan bu birleştirme yönteminde birleşen iki parçanın
elyafları birbirine paraleldir. Genel olarak uygulama şekilleri;
1.Düz birleştirme
2.Kavelalı birleştirme
3.Lambalı kinişli birleştirme
4.Yabancı çıtalı gönye burun birleştirme
5.Kendinden çıtalı gönye burun birleştirme
6.Kırlangıçkuyruğu dişli düz ve gönye burun birleştirme.
2.2.2.3. Elyaf Köşeye Dikey Birleştirmeler
Kutu mobilya yapımında kullanılan bu birleştirme yönteminde birleşen iki parçanın
elyafları birbirine dik olarak gelmektedir. Genel olarak uygulama şekilleri;
Ø Lambalı kinişli birleştirme
Ø Kinişli paylı birleştirme
Ø Kinişli, yabancı çıtalı birleştirme
Ø Kinişli yabancı çıtalı gönyeburun birleştirme
Ø Kinişli, kendinden çıtalı gönyeburun birleştirme
Ø Kinişli,90 derece çıtalı gönyeburun birleştirme
Ø Düz kanal birleştirme
Ø Kırlangıçkuyruğu kanal birleştirme
Ø Lambalı kavelalı gönyeburun birleştirme
Ø Kavelalı gönyeburun birleştirme
Ø 90 derece kavelalı gönye burun birleştirme.
2.2.3. Ayak Kayıt Birleştirmeler
Mobilyacılıkta üretilen eşyaların çoğu ayaklı veya bazalıdır. Masa, sehpa, sandalye,
koltuk veya dolapların ayakları bulunur. Ayaklar ile kayıtların birbiri ile birleştirilmelerinde
dayanıklı ve uygun yapım tekniğinin kullanılması çok önemlidir. Mobilyanın uzun ömürlü
olması bu kuralların doğru ve tam olarak uygulanmasına bağlıdır.
Ayak kayıt birleştirmeler uygulanan yapım tekniğine göre sınıflandırılırlar.
2.2.3.1. Düz Zıvanalı Ayak Kayıt Birleştirmeler
Ayakların belirli kısımlarına kayıt kalınlığına göre dişi zıvanalar açılır. Zıvanaların
genişliği kayıt genişliği kadar, kalınlığı ise kayıt kalınlığının 1/3 ü kadar olur. Kayıtın kenarı
genellikle ayak kenarında 5 mm kadar içeride düşünülür. Dişi zıva açılırken de bu ölçüye
dikkat edilir.
2.2.3.2. Hampaylı Zıvanalı Ayak Kayıt Birleştirmeler
Ayakların üst kısımlarına zıvana uygulanacaksa genellikle düz değil hampaylı olarak
düşünülür. Hampaylı zıvana da kayıt genişliğinin 1/3’ü kadar kısım tam olarak değil 1 cm
derinlikte boşaltılır. Kayıtların 2/3’lük kısmı ise ayak içerisinde gönyeburun olarak birleşir.
Zıvana kalınlığı parça kalınlığının 1/3’ü kadardır.
2.2.3.3. Kavelalı Ayak Kayıt Birleştirmeler
Kayıtlara iki adet kavela deliği açılır, kavela deliklerinin çapı en fazla parça
kalınlığının ½ si, en az da 1/3 ü kadar olmalı ve kavelaların uçları 45 derece olarak
pahlandırılmalıdır. Ayak üzerine açılan delikler kayıtlardakilerine göre açılır ve takılarak
içeride birleştirilir.
2.2.4. Boy Birleştirmeler
Genelllikle doğramacılıkta olmak üzere boyları standart kereste boylarından uzun olan
işlerde (merdiven korkulukları, çatı ve sundurma doğramaları vb.) kullanılan bir birleştirme
şeklidir. Başlıca uygulama yöntemleri;
Ø Lambalı boy birleştirme
Ø Zıvanalı boy birleştirme
Ø Yabancı zıvanalı boy birleştirme
Ø Parmak (Dişli) boy birleştirme
Ø Kırlangıçkuyruğu birleştirme.
2.2.5. Dişli Birleştirmeler
Sandık, çekmece, kutu vb. masif olarak üretilen mobilya veya elemanlarının
yapımında kullanılır. Genel olarak elyaf köşeye dik birleştirmeler sınıfına girer. Oldukça
sağlam ve üstün bir birleştirme çeşididir. Özellikle hareketli, çok kullanılan ve geniş
yüzeylerde uygulanır.
Burada kullanılacak malzemenin cinsi ve niteliği, uygulamayı etkileyen en önemli
faktördür. Kullanım yerine göre seçilen ağacın cinsi, yeterli kurulukta olması, elyafının
düzgün olması, yapılması düşünülen işin niteliğine uygun yapım tekniğinin belirlenmesi
önemlidir. Dişli köşe birleştirmeler uygulanan yapım tekniğine göre sınıflandırılırlar.
2.2.5.1. Düz Dişli Köşe Birleştirme
Parça genişliği, parça kalınlığını geçmeyecek değerde tek sayıda eşit parçaya bölünür,
dişi olacak parçada çift sayılı dişler, erkek olacak parçada tek sayılı dişler boşaltılarak işlem yapılır.
2.2.5.2. Kırlangıçkuyruğu Açık Dişli Köşe Birleştirme
Parça genişliği 4’e bölünerek ¼ değeri bulunur. Bu değer dışa gelecek yüzeyde sol ve
sağ kenardan makta kısmına çizilir. Bu değerin birbuçuk katı kadar bir değer de içerden ve
iki taraftan işaretlenir. İçerde bu iki çizginin arasında kalan mesafe ölçülerek, tek sayıya
bölünür. Çıkan değer parça kalınlığını geçmeyecek ölçüde olmalıdır. Uç kısımdaki karşılıklı
iki nokta birleştirilir ve bu açı bir atlanarak gönye yardımıyla taşınır.
2.2.5.3. Kırlangıçkuyruğu Yarım Gizli Dişli Köşe Birleştirme
Parça genişliği 4 e bölünerek ¼ değeri bulunur. Parça kalınlığının ¾ ü maktaya parça
genişliğince paralel olarak çizilir. Bu değer (1/4 parça kalınlığı) dışa gelecek yüzeyde sol ve
sağ kenardan ¾ parça kalınlığını gösteren çizgi üzerinde çizilir. Bu değerin birbuçuk katı
kadar bir değer de içerden ve iki taraftan işaretlenir. İçerde bu iki çizginin arasında kalan
mesafe ölçülerek, tek sayıya bölünür. Çıkan değer parça kalınlığını geçmeyecek ölçüde
olmalıdır. Uç kısımdaki karşılıklı iki nokta birleştirilir ve bu açı bir atlanarak gönye
yardımıyla taşınır.
2.2.5.4. Kırlangıçkuyruğu Tam Gizli Dişli Köşe Birleştirme
Dişlerin dışardan hiç görünmediği bir uygulamadır. Parçanın maktasına yarım gizli
dişli birleştirmede olduğu gibi çizim yapılır ancak önceden parçanın iki yanında 5 mm kadar
gizlilik payı düşünülür ve parçanın maktasından ¼ parça kalınlığı derinliğinde , ¾ parça
kalınlığı genişliğinde gizlilik payı olarak bırakılır. Geride kalan ¼ miktarındaki yüzey de 45
derece olarak çizilir.
2.2.5.5. Kırlangıçkuyruğu Tekne Geçmeler
Eğimli diş uygulamalarının yapıldığı bir yöntemdir. Farklı olarak önce erkek sonra
dişi parçası boşaltılan bir birleştirme şeklidir, özel bir çizim ve markalama tekniği kullanılır.

KAYNAK: http://www.megep.meb.gov.tr/

Döküman Arama

Başlık :